Λάζαρου Μαύρου Σημερινή 25.12.2008. Ματωμένα Χριστούγεννα 1963

Λάζαρου Μαύρου Σημερινή 25.12.2008. Ματωμένα Χριστούγεννα 1963

Αποστολή| Εκτύπωση | 25/12/2008 | ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Τ Ο ΚΥΡΙΟ και το σημαντικότερο για τα Ματωμένα Χριστούγεννα του 1963 ήταν η αποτυχία -παρά τους ηρωισμούς- των Ελλήνων Κυπρίων να εξουδετερώσουν την ένοπλη Τουρκανταρσία που εκτόξευσε, διά του μυστικού στρατού της ΤΜΤ, η Τουρκία στην Κύπρο. Επίθεση που προσχεδίασε και επιτελικά προετοίμαζε, με συστηματικούς εξοπλισμούς, πολεμική οργάνωση, διαρκή στρατιωτική εκπαίδευση, εδαφικές οχυρώσεις, σχέδια βίαιης μετακίνησης πληθυσμών, προβοκατόρικες βομβιστικές ενέργειες διακοινοτικού τρόμου, δολοφονίες διαφωνούντων Τ/κ δημοσιογράφων και διατεταγμένες πολιτικές ενέργειες της τ/κ ηγεσίας (Κιουτσούκ, Ντενκτάς), το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (ΓΕΠ) του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, από το 1958 και μετέπειτα. Είναι σημαντικό να υπομνησθεί το ότι: Μέχρι Ιανουαρίου 1959, που υπογράφηκαν οι συνθήκες Ζυρίχης – Λονδίνου, η ΤΜΤ δεν διέθετε πέραν των 1.000 πιστολιών και περιστρόφων. Ώς τον Ιούλιο 1959 απέκτησε 7.000 όπλα, πολυβόλα, αυτόματα, τυφέκια, ακόμα και όλμους. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960 ο οπλισμός της ΤΜΤ έφθασε τα 10.000 όπλα. Στοιχεία που κατέγραφε 21.10.1960 υπηρεσιακό σημείωμα του εν Κύπρω κλιμακίου της ελλαδικής ΚΥΠ προς τον τότε Υπ.Εξ. και τον πρωθυπουργό της Ελλάδος, κι επιβεβαιώνονται από τις αναφορές του Τούρκου επιτελικού Ισμαήλ Τάνσου, που ήταν από το 1957 ο ιθύνων νους του ΓΕΠ για τον εξοπλισμό της ΤΜΤ και τη συγκρότηση του μυστικού στρατού των Τ/κ στην Κύπρο.
Ε Ν Α Ν Τ Ι της πενταετούς 1958-1963 τουρκικής πολεμικής προετοιμασίας, οι Ε/κ έτρεχαν την τελευταία στιγμή με τις ένοπλες ομάδες Ακρίτα (Γιωρκάτζη, Κληρίδη, Τάσσου, Κόσιη κ.ά.), Λυσσαρίδη και Σαμψών, να οργανώσουν την ένοπλη αντίσταση, έτσι όπως περίπου την περιγράφει η υπηρεσιακή έκθεση 13.12.1964, του τότε υπολοχαγού και νυν υπουργού Άμυνας του ΑΚΕΛ Κώστα Παπακώστα: «Για μια διλοχία, δύο στρατιωτικά αυτόματα όπλα και 100 κυνηγετικά»! Η τ/κ ηγεσία, με συνείδηση παλιού κατακτητή της Κύπρου, την οποία θεωρούσε ότι ατυχώς «πριν από 80 χρόνια αποχωρίστηκε από τη μητέρα πατρίδα» (από 1878 – 1958 της αγγλοκρατίας) όπως έλεγε ο Οσμάν Ορέκ της ΤΜΤ και πρώτος υπ.Αμ. της Κυπριακής Δημοκρατίας, μπόρεσε «με το πιστόλι και το ρόπαλο» να μετατρέψει την τ/κ μειονότητα σε πειθαρχημένη και πανέτοιμη ένοπλη προέκταση της Τουρκίας. Πέτυχαν με την Τουρκανταρσία, έξι οχυρωμένους κι απροσπέλαστους θυλάκους: Λευκωσίας – Αγύρτας – Αγ. Ιλαρίωνος – Τέμπλους, Τζάους, Λεύκας, Γαληνόπορνης, Κοκκίνων – Λιμνίτη, Λουρουτζίνας, Κοφίνου – Μαρί, παλιάς Αμμοχώστου. Αναμένοντας και προετοιμάζοντας τον Αττίλα του 1974. Στο, και νυν, εν ισχύι επιτελικό «Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου».
ΕΡΩΤΗΣΗ
Αφού διατείνεται ότι είναι και «καλά διαβασμένος» ο νυν βοηθός διευθυντής της «Χαραυγής», γιατί δεν βρήκε ακόμα να μας υποδείξει ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ δημοσίευμα της «Χαραυγής» 1963-64, που να επιρρίπτει την οποιαδήποτε ευθύνη σε δήθεν «ελληνοκύπριους σοβινιστές»; Ένα, τότε, δημοσίευμα του Ιχσάν Αλή; Του Καβάζογλου; Του Ιμπραχίμ Αζίζ; Του Νουρεττίν Σεφέρογλου; Του Εζεκία Παπαϊωάννου; Υπάρχει ή δεν υπάρχει;

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: