Πάγια δεοντολογικά κριτήρια και παράγοντες της μη ιδεολογικής-προπαγανδιστικής προσέγγισης των τριών επιπέδων, δηλαδή της επιστημονικής μελέτης των διεθνών σχέσεων

Πάγια δεοντολογικά κριτήρια και παράγοντες της μη ιδεολογικής-προπαγανδιστικής προσέγγισης των τριών επιπέδων, δηλαδή της επιστημονικής μελέτης των διεθνών σχέσεων
Ιστορία και λόγος στον Θουκυδίδη

  • Aξιολογικά ελεύθερη ανάλυση
  • Περιγραφική αντικειμενικότητα: Πετάει ο γάιδαρος ή δεν πετάει; Αρχίζουμε με δεδομένο ότι δεν πετάει
  • Γνώση – γνώμη

(Jacqueline Romilly – επιστημολογικές ιδιότητες του Θουκυδίδη στον Πελοποννησιακό Πόλεμο – στο βιβλίο )
1) Αυστηρή περιγραφική αντικειμενικότητα,
2) λεπτομέρεια συνάρτηση με σύνολο,
3) Πληροφορίες, γεγονότα: αφορούν σημαντικούς σκοπούς,
4) αναφορές συναρτώνται με καθολικό-διαχρονικό,
5) γνώμες, προθέσεις κτλ, μόνο όταν ενδιαφέρουν πέραν των ατομικών περιπτώσεων,
6) Εστιάζεται στην ουσία και με τρόπο που επιτρέπει θεμελιωμένα συμπεράσματα για τα αίτια, τα αιτιατά, τις αιτιώδεις σχέσεις και τις λογικές αλληλουχίες,
7) Παράγονται συμπεράσματα καθολικής, διαχρονικής και γενικότερης αξίας και σημασίας,
8) Περιγράφει απλά αναδεικνύει τα διλήμματα και τα προβλήματα αφήνοντας τον ενδιαφερόμενο να συναγάγει δικά του ηθικοπρακτικά συμπεράσματα.

  • Θεωρία: Αίτιο ► αιτιατό / αποτέλεσμα
  • Ποια κανονικότητα, ποια πιθανότητα, ποια
  • Προβληματισμός ως προς το ποια είναι τα κύρια ερωτήματα της θεωρίας
  • Νόμος: Απόλυτη κανονικότητα αιτίων-αιτιατών ► Νόμος: «Εάν αιτιατό Α τότε αναπόδραστα αποτέλεσμα Β» «Εάν σταματήσουν οι μηχανές του αεροπλάνου καταπίπτει στην γη».
  • Η θέση όμως;: «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί και προσαρμόζεται».
  • Ισχυρές θεωρίες / αδύναμες θεωρίες
  • Θεωρίες μεγάλου εύρους / θεωρίες μικρού εύρους
  • Θεωρίες που δίνουν ισχυρές ενδείξεις για την αλήθεια όσον αφορά πολλά ζητήματα

Μερικά στοιχειώδη περί «θεωρίας» (από το Kenneth Waltz, Θεωρία διεθνούς πολιτικής)

K_Waltz2bg«θεωρία» και «νόμος».

  • Οι νόμοι καθορίζουν σχέσεις μεταξύ μεταβλητών, με τις μεταβλητές να είναι έννοιες που μπορεί να λάβουν διάφορες τιμές.
  • Αν α, τότε β, όπου α είναι μία ή περισσότερες ανεξάρτητες μεταβλητές και β είναι η εξαρτημένη μεταβλητή, αυτή είναι η μορφή της διατύπωσης ενός νόμου.

Αν η σχέση μεταξύ α και β είναι αμετάβλητη, ο νόμος είναι απόλυτος.

  • Αν η σχέση είναι σε μεγάλο βαθμό σταθερή, αλλά όχι αμετάβλητη, ο νόμος θα διατυπωνόταν ως εξής: Αν α, τότε β με πιθανότητα χ.
  • Ένας νόμος δεν βασίζεται απλώς σε μία σχέση που έχει ανεβρεθεί αλλά σε μία σχέση που έχει ανεβρεθεί επανειλημμένως αν όχι σταθερά και αμετάβλητα.
  • Στις φυσικές επιστήμες ακόμη και πιθανολογικοί νόμοι εμπεριέχουν ένα έντονο στοιχείο αναγκαιότητας.

Οι θεωρίες εξηγούν τους νόμους: Περιέργεια; Επιθυμία «πρόβλεψης»; «Έλεγχος εξελίξεων;»

  • Ίσως κάποιοι αργόσχολοι είναι περίεργοι …
  • Επιθυμία να ασκήσουμε έλεγχο σημαντική γιατί ενέχει οφέλη και ζημιές ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων
  • Εξ ου επιθυμία πρόβλεψης
  • Η πρόβλεψη προκύπτει από τη γνώση της κανονικότητας των συνδέσεων που ενσωματώνονται στους νόμους.
  • Η ανατολή και η δύση του ήλιου μπορούν να προβλεφτούν αποκλειστικά βάσει εμπειρικών ευρημάτων, χωρίς τη βοήθεια θεωριών που να εξηγούν γιατί αυτά τα φαινόμενα λαμβάνουν χώρα.
  • Μπορεί να μην έχουμε πρόσβαση στις δυνάμεις που ωθούν δύο σώματα να συγκρουστούν, αλλά, αν μπορέσουμε να προβλέψουμε τη σύγκρουση,
  • μπορούμε τουλάχιστον να κάνουμε στην άκρη.

· Παρά ταύτα, συχνά θα θέλαμε να ήμασταν σε θέση να ασκήσουμε κάποιον έλεγχο και να πάρουμε κάποια μέτρα, πχ προφύλαξης λόγω συνεπειών: Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μία θεωρία που να εξηγεί τα φαινόμενα και τις συνέπειές τους.

Αρέσει σε %d bloggers: