Παναγιώτης Κονδύλης, Χρήστος Γιανναράς

Παναγιώτης Κονδύλης,  Χρήστος Γιανναράς

Περαιτέρω σχόλια για τον Παναγιώτη Κονδύλη βρίσκονται στην διεύθυνση Διαβάζοντας- σχολιάζοντας τον Π. Κονδύλη –  και για τις προεκτάσεις της θεωρίας του Χρ. Γιανναρά στις διεθνείς σχέσεις στην μονογραφία μου Οι διεθνείς σχέσεις ως αντικείμενο επιστημονικής μελέτης διεθνών σχέσεων, διαδρομή, αντικείμενο, περιεχόμενο και γνωσιολογικό υπόβαθρο.

image002Οι Παναγιώτης Κονδύλης και John Rawls είναι οι μόνοι στοχαστές μετά τον Καντ που μίλησαν έγκυρα και αξιόπιστα για τις διεθνείς σχέσεις από τη σκοπιά του πολιτικού φιλοσόφου. Με την προκαταρτική και «ημιτελή» εργασία του Ισχύς και Απόφαση ο Παναγιώτης Κονδύλης είναι ίσως ο μοναδικός στοχαστής που με άψογη επιστημονική εγκυρότητα καταδύθηκε με έγκυρο και αξιόπιστο τρόπο στην άβυσσο της «κοινωνικοπολιτικής οντολογίας του διεθνούς χώρου». Αντιλήφθηκε όσο κανείς άλλος τη σημασία της Υπαρκτικής ετερότητας αλλά και τις κοχλάζουσες ανθρώπινες δυνάμεις που απολήγουν σε κοσμοθεωρητικές δομές, κοινωνικοπολιτικά οικοδομήματα και ηθικοκανονιστικά εν γένει συστήματα. Επιπλέον, έργα του όπως η Θεωρία του Πολέμου οφείλουν τη μοναδική επιστημονική τους ευρωστία στο γεγονός πως ο ελληνογερμανός στοχαστής είχε ήδη εισέλθει στα μοναχικά στοχαστικά μονοπάτια της κοινωνικής οντολογίας, κάτι που κανείς μέχρι τώρα δεν είχε κάνει, τουλάχιστον με τον δικό του επιστημονικά αξιόπιστο –και γι’ αυτό μοναδικό– τρόπο. Αν και εξαιτίας του πρόωρου θανάτου του παρέμειναν στην αφετηρία ενός μεγάλου στοχαστικού προγράμματος, εκτιμάται πως οι θεωρήσεις κοινωνικοπολιτικής οντολογίας του Παναγιώτη Κονδύλη αποτελούν το αναγκαίο και μη εξαιρετέο υλικό για την ανάπτυξη της κοινωνικοπολιτικής οντολογίας του διεθνούς χώρου. Βασικά, όπως θα έχει προσέξει ο αναγνώστης, πολλές πτυχές της ανάλυσης των κεφαλαίων του παρόντος βιβλίου είναι μια απόπειρα να οικοδομηθούν στοιχεία κοινωνικοπολιτικής οντολογίας των διεθνών σχέσεων βασισμένης στις θεμελιακές θεωρήσεις των Παναγιώτη Κονδύλη και Χρήστου Γιανναρά. Όπως σημειώθηκε ήδη στο 2 κεφάλαιο, επιτυχής κοινωνικοπολιτική συγκρότηση –που σηματοδοτείται με τη δημιουργία μιας βιώσιμης Πολιτειακής δομής– σημαίνει ακριβώς, μεταξύ άλλων, συμψηφισμό πνευματικών παραδοχών, στάσεων ζωής γενικότερα, υλικών συμφερόντων και κατά περίπτωση αναγκών ατομικής και συλλογικής ασφάλειας. Οι ανάλογες θεωρήσεις για τα αίτια της κοινωνικοπολιτικής συγκρότησης στον διεθνή χώρο που θα μπορούσαν να γίνουν είναι άπειρες και θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια προς το παρόν ανύπαρκτη ή ατροφική επιστήμη, την «κοινωνικοπολιτική οντολογία των διεθνών σχέσεων». Ο σημαντικότερος –αν όχι μόνος–  μεγάλος εκπρόσωπός της στη διεθνή βιβλιογραφία, εκτιμούμε, είναι ο Παναγιώτης Κονδύλης, του οποίου το έργο έμεινε ημιτελές λόγω πρόωρης αποχώρησής του από τα εγκόσμια. Εξαιρετικού ενδιαφέροντος θεωρήσεις περιέχουν επίσης πολλά έργα του Χρήστου Γιανναρά (ιδιαίτερα το Γιανναράς 1998), οι οποίες όμως, επειδή ενδεχομένως δεν είναι αυτός ο σκοπός των στοχασμών του συγγραφέα, διατυπώνονται ερήμην του κεκτημένου της επιστημονικής μελέτης των διεθνών σχέσεων. Σε κάθε περίπτωση οι θεωρήσεις κριτικής οντολογίας του Χρήστου Γιανναρά –και ιδιαίτερα οι περί ελευθερίας θεμελιώσεις– είναι, με όρους διεθνούς βιβλιογραφίας, πολύτιμες και μοναδικές. Οι επιθέσεις κατά του Χρήστου Γιανναρά ακόμη και από σπιθαμιαίου αναστήματος κονδυλοφόρους είναι ακόμη ένας δείκτης της παρακμής του επιστημονικού και δημόσιου διαλόγου στην Ελλάδα.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: