Του Βάσου Λυσσαρίδη, 11 Ιουλίου 2010, H πολιτική μηδενικών προβλημάτων συγκρούεται με επεκτατικές βλέψεις

Του Βάσου Λυσσαρίδη, 11 Ιουλίου 2010, H πολιτική μηδενικών προβλημάτων συγκρούεται με επεκτατικές βλέψεις
Η Άγκυρα στην πράξη αξιώνει την αποδοχή των διαφόρων απαιτήσεών της
Του Βάσου Λυσσαρίδη

Ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ αναλύει τις νέες προσεγγίσεις και τα- κτικές της Άγκυρας και τη διακηρυχθείσα νεο-οθωμανική πολιτι- κή του Νταβούτογλου
Αντιμετωπίζουμε μια νέα ανεξάρτητη τουρκική στρατηγική ή μια ανακατανομή ρόλων από την πλανηταρχική δύναμη, ή ένα συνδυασμό; Μια πραγματικά νέα αντιπαράθεση στις καθεστηκυίες συμμαχίες στην περιοχή μας ή απλώς διεύρυνση του ρόλου της Τουρκίας.

Το Ισραήλ διαχρονικά μπορούσε να ασκεί το ρόλο μιας περιφερειακής, στρατιωτικής δύναμης, χωροφύλακα της περιοχής, σε καμιά περίπτωση ρόλο πολιτικής ηγεσίας. Μέχρι πρόσφατα η πολιτική επίδραση της Τουρκίας στην περιοχή, ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή και τους Άραβες, ήταν αναιμική αν όχι ανύπαρκτη για διάφορους λόγους, αλλά και από το γεγονός στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Αντιμετωπίζουμε την έναρξη υλοποίησης της διακηρυχθείσης νεο-οθωμανικής πολιτικής Νταβούτογλου με δημιουργία περίγυρου με βάση τα κατάλοιπα μουσουλμανικών πληθυσμών στην πρώην οθωμανική αυτοκρατορία ένα νέο περιφερειακό στρατηγικό βάθος.

Μια προσπάθεια της Τουρκίας να αποβεί αυτοδύναμη υπερδύναμη της περιοχής με αξιώσεις παγκόσμιας εμβέλειας. Κατ΄ αντιπαράθεση ή με μιας μορφής συνεχιζόμενη συνεργασία με τις ΗΠΑ; Με πλήρη αυτοδυναμία ή με συντήρηση δεσμών; Στρέφεται η Τουρκία πράγματι προς ανατολάς ή αυτό αποτελεί συμπλήρωμα της ευρύτερης πολιτικής της δεδομένων των τεράστιων οικονομικών σχέσεων με την Ε.Ε.; Εγκαταλείπει τη νεοτουρκική συμπλήρωση της ομογενοποίησης που συντελέσθηκε με γενοκτονίες; Ασφαλώς όχι, γιατί τότε πώς ερμηνεύονται οι συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στους Κούρδους και η άρνηση των εθνικών τους δικαιωμάτων; Πώς η Τουρκία αντιμετωπίζει το Κουρδικό και τη νέα διάσταση που προσλαμβάνει στο θέμα των ενεργειακών πηγών και οδών και τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στο νέο αυτό κουρδικό ρόλο.

Στο νέο οποιασδήποτε μορφής ρόλο που φιλοδοξεί να διαδραματίσει η Τουρκία περιλαμβάνεται μιας άλλης μορφής παρουσία στο Αιγαίο, το οποίο ο Νταβούτογλου καθορίζει ως νευραλγική θαλάσσια περιοχή (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) μια πιο «δυναμική» πολιτική στο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη και συνέχιση της πολιτικής κηδεμονίας της Κύπρου και αξιοποίηση της γεωστρατηγικής της θέσης.

Χαρακτηριστική η δήλωση Νταβούτογλου ότι κι αν δεν υπήρχε ένας μουσουλμάνος-Τούρκος η Τουρκία θα πρέπει να ασκεί κηδεμονικό έλεγχο στην Κύπρο. Πάγια πολιτική των νεοτούρκων ήταν η αφομοίωση ή η εξόντωση. Έτσι είχαμε τη γενοκτονία Αρμενίων, Ποντίων, Ελλήνων της Μικράς Ασίας, Ασσυρίων και την εξαναγκαστική αφομοίωση όπου αυτή προσφερόταν.

Χαρακτηριστική η δήλωση Ταλάτ ότι αμνηστία σε αναιτίως καταδικασθέντες μπορούσε να παραχωρηθεί μόνο μετά τους απαγχονισμούς. Είχαμε την εθνοκάθαρση στην Κύπρο και την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης ως προστάδιο Αλεξανδρεττοποίησης. Αυτή η πολιτική συνάδει με τις νεο-οθωμανικές επιδιώξεις της Τουρκίας.

Οι φιλόδοξοι στόχοι της Τουρκίας για οικονομική επέκταση με ανοίγματα στη Μέση Ανατολή, ασιατικές πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, αλλά και Βαλκάνια, Ρωσία και μέσω των ενεργειακών διόδων με επέκταση προς Ευρώπη, Αφρική και Άπω Ανατολή αποτελούν ένα άλλο κεφάλαιο δραστηριοποίησής τους. Η εξαγγελθείσα πολιτική των μηδενικών προβλημάτων συγκρούεται με επεκτατικές βλέψεις στο Αιγαίο, την Κύπρο, αλλά και έμμεσα σε άλλες περιοχές. Η πολιτική μηδενικών προβλημάτων όπως την αντιλαμβάνεται η Τουρκία ισοδυναμεί στην πράξη με αποδοχή των τουρκικών απαιτήσεων.

Η Τουρκία στοχεύει σε εσωτερική ενότητα που συνδέεται με την πολιτική ομογενοποίηση με αφομοίωση ή εξόντωση των μη τουρκικών πληθυσμών. Συνδέει ο Νταβούτογλου την ενότητα με την επιρροή στις εξελίξεις στα Βαλκάνια, τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή. Στη βαλκανική της πολιτική περιλαμβάνεται και η Θράκη και στην ευρύτερη το Αιγαίο και την Κύπρο. Δηλώνει με σαφήνεια ο Νταβούτογλου ότι η Τουρκία θα πρέπει να επιδιώκει συνεχώς την εξασφάλιση εγγυήσεων που θα της παρέχουν το δικαίωμα παρέμβασης που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων. Η νομιμότητα της επέμβασης στην Κύπρο, που αποτελεί εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή, κατέστη δυνατή εντός ενός τέτοιου είδους νομικού πλαισίου.

Οι προτάσεις για δυαρχία καταργούν δημοκρατική αρχή
ΠΟΙΟΙήταν οι πάγιοι τουρκικοί σχεδιασμοί στο Κυπριακό; Η γεωστρατηγική αξιοποίηση της Κύπρου στην πορεία της προς περιφερειακή υπερδύναμη. Οι Τ/κ απλώς προσφερόντουσαν ως πρόσχημα για προώθηση των τουρκικών σχεδιασμών. Έτσι κακώς έγιναν υποχωρήσεις που στην ουσία υποβοηθούν τα τουρκικά σχέδια για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δημιουργία ενός νέου μεταποικιοκρατικού πολυακηδημονευόμενου μορφώματος. Η Κυβέρνηση χαιρέτισε τη δήλωση του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε., που επανέφερε το ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ ως βάση των διακοινοτικών διαπραγματεύσεων. Και όμως το θέμα του συνεταιρισμού λύθηκε το 1964 όταν οι Τ/κ πιεζόμενοι από την Τουρκία εγκατέλειψαν τα πολιτειακά όργανα και οι διεθνείς και περιφερειακοί οργανισμοί αναγνώρισαν μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία και ως πρόεδρο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

Η δική μας πλευρά αφελώς προέβη σε μονόπλευρες παραχωρήσεις που διευκολύνουν την Τουρκία. Αυτό διευκολύνει την Τουρκία στο σχεδιασμό για Αλεξανδρεττοποίηση του Κυπριακού, που είναι ο βασικός της στόχος. Μόνο σε περίπτωση αποκλεισμού αυτού του στόχου η Τουρκία στρέφεται προς κηδεμονική εμπλοκή στο Κυπριακό.

Οι προτάσεις για δυαρχία στα πλείστα πολιτειακά σώματα καταργούν τη δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας και δημιουργούν προϋποθέσεις για κρίσεις και αδιέξοδα, τα οποία θα αξιοποιήσουν οι καραδοκούντες (Τουρκία-Μ. Βρετανία). Η επίσημη τουρκική γραμμή είναι δύο λαοί, δύο κράτη, μόνιμες παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Με την εκλογή Έρογλου και επανατοποθέτηση αυτών των προτάσεων δινόταν η ευκαιρία απόσυρσης των «γενναιόδωρων προσφορών» χωρίς οδυνηρές συνέπειες.

Πώς; Κατάθεση ως βάσης λύσης των προνοιών του ομόφωνου ανακοινωθέντος του Εθνικού Συμβουλίου το Σεπτέμβρη.

Εμμονή σε κοινή βάση πλαισίου λύσης άλλως άσκοπη η συζήτηση των επί μέρους. Έτσι θα απεσύροντο αυτομάτως οι γενναιόδωρες προσφορές. Με τη δήλωση του Γ.Γ. επαναβιώνεται το σχέδιο Ανάν και έμμεσα τίθεται θέμα χρονοδιαγραμμάτων και επιδιαιτησίας.
Περαιτέρω εκβιάζει επισείοντας τη θέση για επιμερισμό ευθυνών υπονοώντας τη δική μας πλευρά. Ο εκβιασμός συμπληρώνεται με την απειλή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απευθείας εμπόριο και αναβάθμιση του δορυφορικού κατοχικού καθεστώτος.

Για υλοποίηση αυτών των σχεδίων γίνεται αναφορά σε διεθνή διάσκεψη. Θα πρέπει να διαφοροποιήσουμε το λεξιλόγιό μας. Διεθνής διάσκεψη ήταν δικό μας πάγιο αίτημα. Όμως η διεθνής διάσκεψη πρέπει να ασχοληθεί μόνο με τη διεθνή πτυχή του Κυπριακού, που είναι ο τερματισμός της κατοχής και του εποικισμού και όχι με τις εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού που είναι κυριαρχικό δικαίωμα του ενδιαφερόμενου λαού. Ούτε ασφαλώς είναι αποδεκτή η διεύρυνση των συνομιλιών στις σημερινές διαπραγματεύσεις, αναβαθμίζοντας τις κοινότητες σε κρατικές οντότητες.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/07/blog-post_6807.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29#ixzz0tRPPBL6Y

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: