Φύση: Ξηρά & Θάλασσα

Φύση στην ξηρά και στην θάλασσα

drakondas0001 (2)Αυτό το κεφαλόβρυσο είναι ο «Δράκοντας» στην ενορία Αγίας Αναστασίας της κατεχόμενης Λαπήθου
Μέρος ιερό. Σύμφωνα με την παράδοση είναι εκεί όπου ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε τον Δράκοντα.
Η φωτογραφία λήφθηκε το 2005.
Οι κατακτητές, για να αποτρέψουν την έλευση των νομίμων κατοίκων το έκλεισαν με τσιμέντο.

103Xal57.12.2010. Χόρτα και κάππαρη στον Σαρωνικό
Τι κάνω εκεί πάνω στην βραχονησίδα. Όχι αυτή την φορά δεν την οχυρώνω. Μπορεί να περνάνε οι τουρκικές φρεγάδες μερικά ναυτικά μίλια πιο πέρα αλλά εκτιμώ πως δεν θα έλθουν τόσο κοντά.

Εκτός από τα συνήθη χειμερινά «χόρτα του βράχου», τέτοια εποχή κάνω και κάτι άλλο: Κόβω κλαριά κάππαρης και την φυτεύω για να εμπλουτίσω την βραχονησίδα. Σε αυτή την βραχονησίδα όταν πήγα πρώτη φορά πριν δύο περίπου δεκαετίες είχε δύο φυτά κάππαρης. Τώρα έχει πάνω από 30. Είναι επίσης τα «τσακριλίτσια» που έγραψα και πέρσι αλλά και καμιά εικοσαριά άλλα χόρτα μεταξύ των οποίων άγρια πράσα, αγριοκρέμμυδα και μολόχες.
Όλα άνευ τιμής, εξυπακούεται.

___________________

28-30.1.2010. Ανθεκτικά χόρτα διαμέσου των αιώνων, μικρό θαύμα της φύσης -«τι είναι η Πατρίδα μας (Αναπολώντας την σκλαβωμένη Λάπηθο, τα μνημεία της, τις λεμονιές της, τα βουνά της, τους κάμπους της και τις βραχονησίδες της).
«Μπροστά στην ράχη της Σέριφος,
όταν ανεβαίνει ο ήλιος,
τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία»
(Οδυσσέας Ελύτης, «Εν Λευκώ»)
Αντίσταση στην μαζική κατανάλωση και μαζική παραγωγή, προσκόλληση στους πατροπαράδοτους τρόπους ζωής και όποτε μας δίνεται ευκαιρία ασκητική ζωή μέσα στην φύση. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής όσων αντιστέκονται στην μαζική παραγωγή και στη μαζική κατανάλωση. Απόρριψη των γεμάτων φυτοφάρμακα φρούτων και λαχανικών, αποφυγή των γενετικά μεταλλαγμένων γεωργικών προϊόντων και … αποφυγή των ανθρωπολογικά μεταλλαγμένων διανοουμένων. Στην Ελλάδα, βέβαια, αυτό είναι λίγο δύσκολο αν και όχι αδύνατο.

DSC02021Στην μεγάλη λίστα των κειμένων που διαρκώς ετοιμάζω και κάποια από αυτά κάποια στιγμή ολοκληρώνονται, είναι και ένα για το οικοσύστημα του Σαρωνικού. Εδώ λοιπόν μιλάμε για βράχους διαμέτρου 50-100 μέτρων ή και λιγότερο. Το οικοσύστημά τους μπορεί να «κτίζεται» επί αιώνες ή και χιλιετίες. Καταμετρώ δεκάδες φυτά όπως αγριόσκορδα, κρίταμο, αγριολάχανα, αγριοκρέμμυδα, αγριόπρασα, ραδίκια, ζόχους, μολόχες, κάππαρη και πολλά άλλα Υπάρχουν και κάποια άλλα όπως ραδίκια, παπούλες και ρόκα που έσπειρα μια φορά πριν δύο περίπου δεκαετίες και προσαρμόστηκαν. Αναπαράγονται κάθε χρόνο όπως και τα άλλα.. Όλα πάνω σε βράχους των οποίων το λίγο χώμα αν υπάρχει είναι τα περσινά ξηραμένα φύλα που γίνονται φυσικό λίπασμα.
Το εικονιζόμενο φυτό, όμως, παραείναι οικολογικό θαύμα. Προσωπικά, έχω «δεθεί» μαζί του. Όχι πως τα άλλα που φυτρώνουν πάνω στον βράχο πάνε πίσω. Αυτό όμως που βλέπετε μου είναι πολύ γνωστό φυτό. Στην Κρήτη και στην Κύπρο, λέγεται «τσαγκριλίτσια» ή «στρουφάκια» ή «τσακκοστρουφούθκια». Συνήθως το βρίσκεις μεταξύ των σπαρμένων σιταριών στους κάμπους και στα λιβάδια.
DSC02035Η ποικιλία αυτή που βλέπεται όμως είναι το κάτι άλλο. Έχει σίγουρα υποστεί «μετάλλαξη» διαμέσου πολλών αιώνων για να αποκτήσει φοβερές ιδιότητες.
Τρέφεται από το ελάχιστο ή το καθόλου χώμα του οικοσυστήματος των βράχων, αναπνέει την θαλασσινή αύρα, αφομοιώνει τα ιώδια ή οτιδήποτε άλλο υπάρχει στην ατμόσφαιρα μερικά μέτρα από τον βράχο, απορροφά την υγρασία και αντλεί οτιδήποτε βρίσκει κανείς μέσα στον βράχο.
Και γίνεται πανίσχυρο. Παχύφυλλο, τεράστιο σε σύγκριση με το στεριανό ξαδέλφι του και τόσο χαρακτηριστικά εύγεστο που το τρως ως πράσινη σαλάτα με λίγο ελαιόλαδο, αλάτι και λεμόνι. Οι ιδιότητές του; Μόνο να τις φανταστώ μπορώ αλλά σίγουρα όποιος το ανακαλύψει έγκαιρα και τρέφεται με αυτό και παρόμοια ίσως ζήσει … 200 χρόνια.
Το μαζεύω από τον βράχο μαζί με τα άλλα «άγρια του νησιού χόρτα» από Σεπτέμβριο μέχρι Μάρτιο. Ας πούμε ότι στην βραχονησίδα όπου το βρίσκω συνολικά κάθε χρόνο μαζεύω γύρω στα 10 κιλά. Όσο το κόβεις τόσο ξεπηδάνε βλαστάρια και ο σπόρος προς τον Μάιο είναι ακόμη περισσότερος. Ο λόγος που βρίσκεις πολλά πάνω στον βράχο και ο λόγος που για να επιβιώσει το φυτό αυτό έγινε αυτό που έγινε, οφείλεται στο γεγονός ότι όταν βρέξει ο σπόρος κατηφορίζει μέχρι τα άκρα της βραχονησίδας.
Ο καλύτερος τρόπος είναι ολόφρεσκα και ωμά με λάδι, αλάτι και λεμόνι, όπως ήδη ανέφερα. Αν θέλεις να τα βράσεις όχι DSC02012πάνω από 20 δευτερόλεπτα μέσα σε ζεματισμένο νερό. Στο τηγάνι ρίχνεις αμέσως το αυγό με λίγο τρίμμα χαλούμι ή τυρί Νάξου και αρχίζεις να τα γυρίζεις διαρκώς μέχρι να κοκκινίσουν. Πέντε περίπου λεπτά.
Ο λόγος που συνδέθηκα μαζί τους δεν είναι μόνο επειδή τα απολαμβάνω τα τελευταία είκοσι χρόνια, από τότε δηλαδή που ζω στα παράλια του Σαρωνικού. Είναι επειδή βοήθησα στην διάσωσή του και στην επέκτασή του. Μαζεύω τον σπόρο τον Μάιο, το φυλάσσω όταν είναι ανομβρία και το σπέρνω στο νησί πιο ψηλά για να ενισχύσω … το θαλασσινό μου χωράφι. Το έχω μεταφέρει και σε άλλα βράχια τόσο νησιών του Σαρωνικού όσο και των παράκτιων ζωνών. Και το πείραμα πέτυχε. Δυνατή ποικιλία όπως είναι δέχεται να αναδύεται εκεί όπου είναι συνηθισμένο, δίπλα δηλαδή στην θάλασσα.
Εκεί δίπλα σε αυτό το βράχο που βλέπεται στην δεύτερη φωτογραφία αριστερά από πάνω, συχνά δένω και την ψαρόβαρκά μου, μελετώ, διαβάζω και γράφω στον φορητό μου υπολογιστή. Για το τελευταίο μου βιβλίο, το Κοσμοθεωρία των Εθνών, εκεί σε αυτό τον κόλπο όταν είχε νηνεμία μπορεί και να δούλεψα 200 ώρες.

Και μια εκτίμηση. Αυτά τα νησιά μάλλον δεν θα τα διεκδικήσουν οι γείτονές μας. Παρά το γεγονός ότι φίλος νομικός διεθνολόγος μου είπε ότι ανήκουν στην κατηγορία των 200 νήσων, νησίδων και βραχονησίδων που η Τσιλέρ είπε ότι δεν μπήκαν … στην Συνθήκη ρητά (φανταστείτε τι λέει ο Νταβούτογλου), νομίζω ότι τόσο κοντά στην Αττική δεν θα φθάσουν. Πιο πάνω ίσως. Αν και όπως πάμε τίποτα δεν αποκλείεται….

Υστερόγραφο. Τον Μάρτιο βρίσκω γύρω στο 1 κιλό τα πιο εύγεστα σαλιγκάρια όλου του πλανήτη (χωρίς συζήτηση: τα πιο εύγεστα). Δεν μαζεύω πάνω από ένα κιλό γιατί το 1998 μάζεψα δύο κιλά και τον επόμενο χρόνο δεν έβρισκα. Έτσι τα άφησα 2-3 χρόνια, να πληθύνουν. Αυτά τα πολύτιμα, ανεκτίμητα και μοναδικά όντα που ζουν δίπλα στο κύμα, αναπνέουν την αύρα του βοριά και σεριανίζουν όταν έχει υγρασία λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος.

______________

Άγριες θάλασσες, κλικ εδώ για μετάβαση.
Εκπληκτικές φωτογραφίες θαλασσοταραχής με καράβια να βυθίζονται μέσα στα κύματα. Για τους έλληνες, ένα λαό με πολύ μεγάλη ναυτική παράδοση, οι φωτογραφίες λένε πολλά πράγματα. Ο υποφαινόμενος έχει πολλές φορές βρεθεί σε τέτοιες φουρτούνες. Πριν και μετά την αποφοίτηση από το πρώτο πανεπιστήμιο. Η τελευταία ήταν μπαρκάρισα ,μετά το πανεπιστήμιο για να κάνω τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στο εξωτερικό. Οι φωτογραφίες αυτές μου ξύπνησαν μνήμες από τον φουρτουνιασμένο Ινδικό.
_______________
Ωραία συναπαντήματα στην στενή Εύβοιας. Θυμήθηκα τα σκλαβωμένα βουνά μου.

DSC00885

Προσεγγίζοντας τα παράλια της Δυτικά της Κύμης. Προς στιγμή νομίζεις πως είναι βράχια που εκτοξεύονται από τις μύτες των βουνών. Όμως, είναι τα νησάκια αρκετές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω.

Το άλογο και ο αφέντης του λούζονται στα νερά του Αιγαίου

DSC00895

Η περιστέρα μου Νεφέλη δίνει τροφή στο περιστεράκι της

DSC00879

Το περιστεράκι η Νεφέλη το πήρε μαζί της στην εξοχή, κοντά στην θάλασσα.

DSC00901 DSC00926

Μάθαμε να τρώμε αλλά άλλο πράγμα το έτοιμο από τα χέρια του αφεντικού

Χαιρόμαστε για την χαρά του φιλικού και εξοικειωμένου φίλου μας

89phot1

Όποιος γνωρίσει τον ευλογημένο Σαρωνικό τον ερωτεύεται. Τίποτα δεν του λείπει. Την λευκή φώκια την συναπαντούμε συχνά. Μια μέρα την πετύχαμε να απολαμβάνει τον φθινοπωρινό ήλιο. Πλησιάσαμε και βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες. Αναρτώ μια. Ένα από τα πιο συναρπαστικά θεάματα στην … υποβρύχια ζωή μου, είναι όταν μια μέρα έπεσα πα΄νω σε μια τέτοια φώκια που μάλλον γεννούσε γιατί γύρω της τριγυρνούσε ένας τεράστιος αριθμός ψαριών (μπορεί να ήταν και αυτή εδώ, που εικονίζεται).

DSC00968

2.8.2009. Το σκηνικό αυτές τις μέρες στο Πόρτο Κάγιο στο ακρωτήριο Ταίναρος

DSC01317 DSC01312 DSC01308 Psamathou

Πόρτο Κάγιο στο ακρωτήριο Ακρωτήριο Ταίναρος. Σίγουρα η ασφαλέστερη γωνιά για τους δραπέτες του πολυτάραχου λεκανοπεδίου. Όχι μακριά όμως από το ελληνικό κράτος τις συνέπειες της αναποτελεσματικότητάς του υπόκεινται όλοι οι έλληνες σε όλες τις περιοχές της επικράτειας. Μεταξύ των βιβλίων που διάβασα στο καταφύγιο αυτό είναι του Ευάγγελου Κοροβίνη, Η νεοελληνική φαυλοκρατία (εκδόσεις Αρμός 2009). Ερμηνεύει πολλά αίτια των σημερινών μας δεινών. Το Πόρτο Κάγιο το κρατούν μερικές οικογένειες ακριτών. Γνώρισα δύο, τους ιδιοκτήτες του «Ψαμαθούς» του Αντώνη Γρηγορακάκη (psamathous@hotmail.comhttp://www.portokayio.com) και του νεόκτιστου «Πόρτο Κάλε», της οικογένειας Ηλιακόπουλου www.portokale.grinfo@portokale.gr ). Η πρώτη φωτογραφία μπορεί να ονομαστεί απλά «τεχνολογία και πύργοι», η δεύτερη, «μαγικές ελληνικές οικογένειες», η τρίτη «οι ωραιότεροι σκάροι της Ελλάδας» (ψαρεύτηκαν από τον υποφαινόμενο και ψήθηκαν στο εστιατόριο Υαμαθούς του Αντώνη Γρηγοράκη που διαθέτει πάντα φρεσκότατο ψάρι, εξαίσιους μεζέδες και δικό του εξαιρετικό κρασί). Συνιστώ σε όλους να … αποδράσουν στο Πόρτο Κάγιο.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: