Ψάρεμα 2008

Ψάρεμα 2008

3.6.2005. Ψάρια πιάνουμε, το πρόβλημα είναι η κάμερα που … έπεσε στο νερό πέρυσι. Θα επανέλθουμε σύντομα

28.7.2008. Τώρα έχουμε κάμερα. Οι προετοιμασίες για την έλευση των αρπακτικών δεν σημαίνει ότι ψάρια δεν πιάνουμε. Παραθέτουμε μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες και σύντομα σχόλια για την νέα φάση.

Αυτός ο Ιούλιος σημαδεύεται από το γεγονός πως εν πλω μελέτη συνοδεύεται από νέο πιο δυνατό (τον πιο δυνατό επεξεργαστή) ηλεκτρονικό υπολογιστή και mobile internet. Αυτά σημαίνουν πως η κίνηση από τον Σαρωνικό μέχρι τις Κυκλάδες, το ψάρεμα και η μελέτη εν πλω δεν στερούνται μοντέρνων επικοινωνιών (εικόνα-ήχος για τους διαθέτοντες το σχετικό soft-ware και κυρίως ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Πολεμικές προετοιμασίες.

Φέτος έχουμε τρία καινούργια καλάμια και δύο νέους μηχανισμούς

Προς το παρόν η δραστηριότητα περιορίζεται στην συρτή βυθού (σφυρίδες, στείρες) και σε πετρόψαρα (ψαροτούφεκο με λεπτή τρίαινα και καθετή ή ψάρεμα από το σκάφος ή τον βράχο.

Μια παρένθεση με μερικές ασχολίες της ξηράς: Μεγάλωμα ορφανού περιστεριού στην βεράντα. Αυτό το καταπληκτικό περιστεράκι που εξοικειώθηκε μαζί μας και αφού αλητεύει στους ουρανούς και στην Βάρκιζα επανέρχεται στην βεράντα μας θα το δούμε και σε άλλες φωτογραφίες.

Η Νεφέλη και ο Θέος διαβάζουν … εν πλω

Σκάροι: Μοναδικοί, ασυναγώνιστοι, ασύγκριτοι. Επίσης σπάνιοι. Η κίνησή τους είναι ποιητική. Κυριολεκτικά «γλιστρούν στο νερό». Βόσκουν στα βράχια αναζητώντας το σπάνιο χόρτο που καθιστά τα έντερά τους μοναδικό μεζέ που αναφέρονται και στα αρχαία κείμενα. Σεβόμαστε την σπανιότητά τους και την ξεχωριστή τους παρουσία. Από το κοπάδι δέκα περίπου μελών κτυπήσαμε μόνο δύο. Όντας οικολόγοι και μελετητές της φύσης γνωρίζουμε πως ο εχθρός τους δεν είμαστε εμείς αλλά η ρύπανση. Το χόρτο που τρώνε δεν υπάρχει σε βρώμικα νερά. Ο Σαρωνικός ακόμη κρατάει …

Ποικιλία πετροψάρων … Τυγχάνει όλοι μας και όσοι τα δοκίμασαν να τα θεωρούν το πιο εύγεστο ψάρι ανεξαρτήτως είδους.

 

Στείρα ή σφυρίδα; Πιάστηκε, πάντως, με συρτή βυθού στα 30 μέτρα

Οι μικροί ψαράδες του Σαρωνικού περιμένουν το μαγιάτικο να κτυπήσει (ζωντανό με μολύβι φύλακα). Θα ακούσουν τα φρένα. Αυτό τον συναρπαστικό θόρυβο μετά από τον οποίο αρχίζει η μάχη. Στο βάθος η Βάρκιζα.

Σε παραπλήσια σελίδα έχω αρκετές φωτογραφίες από αυτό το καταπληκτικό ζώο που ως εκ θαύματος επιβιώνει των ρυπογόνων ανθρώπων. Σε παραπλήσια φωτογραφία έχω αρκετές φωτογραφίες της φώκιας που κατοικεί στο κατώφλι της Αθήνας, σε βραχονησίδα του Σαρωνικού.

Νοέμβριος 2008. Συνεχίζουμε να ψαρεύουμε αλλά δύσκολο πλέον να δουλεύουμε πολλές ώρες εν πλω Το ντεκόρ των υπολογιστών του χειμερινού μου γραφείου δυστυχώς -αν και θα μπορούσε με ένα λίγο μεγαλύτερο σκάφος – δυστυχώς δεν είναι …

17 Νοεμβρίου 2008. Η γενιά του πολυτεχνείου πάει ψάρεμα

Τις τελευταίες μέρες ο καιρός είναι προκλητικός. Πολύ δουλειά στο απεικονιζόμενο γραφείο στην προηγούμενη σελίδα. Σήμερα, αν και ψιχάλιζε βούτηξα στα ακραία ανατολικά όρια του Σαρωνικού. Τους λόγους που σήμερα προτίμησα να πάω ψάρεμα τους εξήγησα στην σελίδα «χαλαρά και επίκαιρα». Σημειώνω μόνο ότι από πετρόψαρα καλά πάμε. Οι δύο σκάροι από κοπάδι δέκα ατόμων που αφήσαμε να βόσκουν και να πολλαπλασιάζονται, είναι νομίζω ο μέγας σημερινός μεζές.

Πάντως ήταν μια συνηθισμένη μέρα όπως τις άλλες. Γέμισμα των μπαταριών, άθληση και δουλειά γύρω στις 10 ώρες.

22.11.2008

Μιάμιση ώρα χειμωνιάτικο ψαροτούφεκο ένα κιλό ψάρια. Οι κέφαλοι του χειμώνα για κάποιο περίεργο λόγο είναι πιο μεγάλοι και ταυτόχρονα πιο εύγεστοι. Το καλό με τον κέφαλο είναι ότι χάνεις περίπου μισό κιλό βάρος για κάθε ένα που πιάνεις. Η δική μου τουλάχιστον μέθοδος είναι να τον ακολουθώ «αθόρυβα» και εκ του μακρόθεν για μισή συνήθως ώρα μέχρι να κουραστεί και να κατέβει στον βυθό σε κάποια τρύπα. Με διαφορετικά λόγια, … όποιος κουραστεί πρώτος. Κάτι ήξερε ο Καβάφης για το ταξίδι και την Ιθάκη. Στην σχάρα είναι το κάτι άλλο.

____________________

23.11.2007

Σήμερα δεν πήγαμε για βουτιές. Βρήκαμε ζωντανό δόλωμα και ψαρέψαμε ανοικτά στον Σαρωνικό. Τι είναι αυτό. Μα το μεσαίο κομμάτι από το εννέα κιλών μαγιάτικο που όλως περιέργως τέτοιο καιρό περιπολούσε στον Σαρωνικό. Φέτος τέτοια αρπακτικά δεν είχαμε πολλά. Έτσι καταλάβαμε καλύτερα την αξία τους. Το τιμήσαμε δεόντως.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: