Ψάρεμα 2012-13

Π. Ήφαιστος και οικογένεια – Ψάρεμα 20012-13

Ιούνιος 2012. Η συντήρηση της ψαρόβαρκας αλλά και μεγάλος φόρτος μας υποχρέωσε να αγοράσουμε πολλά ψάρια τον Ιούνιο. Δεν έχουμε λοιπόν αναρτήσεις τον Ιούνιο γιατί εδώ παραθέτουμε μόνο φωτογραφίες ψαριών που αλιεύουμε εμείς οι ίδιοι (μιλώ στον πληθυντικό γιατί ο υιός μου κοντεύει να με ξεπεράσει στις ψαρευτικές ικανότητες – κοντεύει είπα και του εύχομαι κάποια στιγμή να ξεπεράσει τον πατέρα του)

__________

28 Ιουλίου 2012.

 Δεν ήλθαν ακόμη τα περαστικά κοπάδια και έτσι τα «μεγάλα» θα περιμένουν κανένα μήνα ακόμη. Όσο για συρτή βυθού για καμιά σφυρίδα ακόμη δεν δοκιμάσαμε γιατί έχουμε δυσκολίες να αλιεύσουμε ή να αγοράσουμε ζωντανά δολώματα.  Τώρα, υπάρχει κάτι ακόμη.

Επειδή το τερπνόν πρέπει να συνδυάζεται μετά του ωφελίμου ο Ιούλιος και Αύγουστος θεωρείται μήνας ψαροτούφεκου. Όχι μόνο ψάρια αλλά και άθληση. Ακόμη, πρέπει να πούμε ότι ο ιερός Σαρωνικός φέτος έβγαλε πολλά πετρόψαρα πρώτης τάξης.

Το χαβιάρι το θεωρώ μακρινό φτωχό συγγενή των εντοσθίων του σκάρου …

Τα πετρόψαρα πάντως θεωρούνται πιο εύγεστα και πιο θρεπτικά από τα μεγάλα ψάρια. Παραθέτω ενδεικτικά τρεις μόνο φωτογραφίες για το τι πιάνουμε κάθε μέρα αυτό τον μήνα. Γύρω στα δύο κιλά … μόνο: α) τήρηση των ορίων του νόμου, β) αυτοσυγκράτηση για λόγους οικολογίας και γ) πάγια πρακτική μας είναι να αλιεύουμε όσα χρειαζόμαστε για το φτωχικό μας τραπέζι και τίποτα περισσότερο ….

Όσο για την πριγκίπισσα των ψαριών, το μελανούρι, το ευμεγέθες της τρίτης φωτογραφίας είναι το πρώτο από πολλά που έρχονται. Ελέω Υψηλής Τέχνης πατροπαράδοτων καταβολών και μοναδικής αποτελεσματικότητας

 Οι σκάροι φέτος κυριαρχούν

Ένα πρώτο μελανούρι 300 γρ ξεχωρίζει

 

___________________

14.10.2012.

Φτάσαμε Φθινόπωρο αλλά λόγω κρίσεως και … τρόικας αμελήσαμε το φωτογραφικό υλικό. Παρατίθενται μερικά «φρούτα του ιερού Σαρωνικού» πριν πουληθούν και βρωμίσουν οι προαιώνιες βραχονησίδες του, ιερά τοπία φυσικής κληρονομιάς και φυσικών τοπίων. Ανίεροι σύγχρονοι ηγετίσκοι τα ξεπουλούν και οι κατάκοιτοι πολίτες δεν έχουν σθένος να αντιδράσουν: Σήμερα, για παράδειγμα, ήμουν στην εικονιζόμενη νήσο Φλέβα  (Εκποίηση νήσων, βραχονησίδων και ιερών και οσίων). Εκατοντάδες σκάφη, σκαφάκια, ψαράδικα και βαρκούλες. Ψαράδες, ζευγαράκια, οικογένειες, παρέες και κάθε είδους Έλληνας που αγαπά την πατρίδα του, τα φυσικά του τοπία και την φυσική του κληρονομιά. Σύντομα -αν υλοποιηθούν τα σχέδια του φαλακρού υπουργού που ασμένως και πιεστικά λέει υπό την επήρεια της τρόικα πως δήθεν θα σωθούμε αν πουλήσουμε τα νησάκια μας και τους βράχους μας -, αυτοί και χιλιάδες άλλοι κάτοικοι του λεκανοπεδίου Αττικής όπου ζουν 5 εκατομμύρια κάτοικοι δεν θα έχουν διέξοδο παρά μόνο στα αντι-αισθητικά μεταμοντέρνα «μαγαζιά» της μαζικής υποκουλτούρας.

Εδώ είναι η «καθημερινότητα« ενός που αγαπά τα φυσικά τοπία της Ελλάδας. Ούτε ένα ψάρι περισσότερο από αυτό που χρειάζεται. Άσε που συχνά τα οκταπόδια τα ταίζουμε με την οικογένεια και τα παρακολουθούμε να μεγαλώνουν και να αυξάνονται. Όταν δε περισσεύουν ψωμιά και άλλες λιχουδιές ψαριών τις ρίχνουμε εκεί που ξέρουμε ότι υπάρχουν πανέτοιμα αφρόψαρα.

Στα κολπάκια των λιγοστών νησίδων, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, μελέτησα εκατοντάδες βιβλία και έγραψα πολλά από τα βιβλία μου. Κονδύλης, Bull, Waltz. Σύντομα στα τοπία αυτά που κανείς δεν άγγιξε επί χιλιετίες πολύ πιθανό θα έχουμε σκυλάδικα, καζίνα και ιδιωτικά αγκυροβόλια ιδιωτών. Ιδιωτεία σε όλο το «μεγαλείο» της.

Στα κολπάκια των λιγοστών νησίδων, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, μελέτησα εκατοντάδες βιβλία και έγραψα πολλά από τα βιβλία μου. Εδώ βλέπουμε τρία κείμενα από τα πολλά που κουβαλώ στο ψαράδικό μου. Κονδύλης, Bull, Waltz.

Στα τοπία αυτά, τα οποία κανείς δεν άγγιξε επί χιλιετίες πολύ πιθανό θα έχουμε σκυλάδικα, καζίνα και ιδιωτικά αγκυροβόλια ιδιωτών. Ιδιωτεία σε όλο το «μεγαλείο» της. Η Ελλάδα, δηλαδή, στο προ-τελευταιο σκαλοπάτι

Οι κόκκινοι σκάροι και οι καφέ σκάροι. Και τα λοιπά «φρούτα της θάλασσας»

 

Οκτωβριανά «αφρόψαρα γάλακτος» (14.12.2012).

 

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: