10.2.2012. Σχόλια σε αχρείαστα και άτοπα σχόλια

10.2.2012. Σχόλια σε αχρείαστα και άτοπα σχόλια

Σεβαστές όλες οι απόψεις. Καλό όμως είναι να αποφεύγονται οι τετριμμένες και καταμαρτυρούμενα καταστροφικές σπαπουνόφουσκες κατά της φιλοπατρίας, ιδιαίτερα όταν μια τέτοια γνήσια, πηγαία και υγιής φιλοπατρία προέρχεται από ένα δεκαεξάχρονο. Οι αντιρρήσεις που διάβασα εύκολα αντικρούονται αλλά δίνουν και την ευκαιρία για μερικά ακόμη δικά μου σχόλια.

Πρώτον, η Ελλάδα δέχεται καθημερινά γροθιές ακόμη και όταν είναι πεσμένη κάτω. Ο δεκαεξάχρονος και οι συνομήλικοί του δεν έχουν μέλλον αν η Ελλάδα δεν σηκωθεί όρθια. Το εξηγούναι όλοι, το ομολογούν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, το γράφουν χιλιάδες άρθρα σε όλο τον πλανήτη (βλ. χαρακτηριστικά σήμερα στο New York Times http://www.nytimes.com/2012/02/10/business/global/plan-for-a-greek-debt-bailout-puts-the-banks-first.html. Ο δεκαεξάχρονος δεν λέει «partiotikes fouskes kai ta megala logia» αλλά λόγια μεστά, λογικά, ορθολογιστικά και σπάνιας ωριμότητας (δράττομαι της ευκαιρίας να κάνω σαφές ότι εγώ απλώς τα φόρμαρα αλλά επί της ουσίας καθώς και τις διατυπώσεις αυτός τα είπε). Αν βέβαια η φιλοπατρία και η άμυνα κατά όσων συμπεριφέρονται εχθρικά είναι «partiotikes fouskes kai ta megala logia» τότε συμφωνούμε να διαφωνούμε. Οι περισσότεροι έλληνες σήμερα αν όχι σχεδόν όλοι δεν θα πρότασσαν το συμφέρον των κερδοσκόπων (γιατί περί αυτού μιλάμε, και όχι για τα χρέη μας: προσεκτικό διάβασμα των απόψεών του δείχνει ότι ο δεκαεξάχρονος προτείνει να αποπληρώσουμε με λογικό και νόμιμο χρόνο τα μη καταχρηστικά χρέη χωρίς να το παίζει «τζάμπα μάγκας» όπως υπονοούν τα σχόλια). Οι περισσότεροι Έλληνες θα πρότασσαν το συμφέρον μιας μικρής χώρας, της πατρίδας τους, που την συνέτριψε ο άνισος ανταγωνισμός και οι στρεβλές θεσμικές δομές της ΟΝΕ που αποφασίστηκαν το 1992.

Δεύτερον, ο καθείς αν διαβάσει τα επιχειρήματα του δεκαεξάχρονου θα δει ότι τα σχόλια του συναδέλφου δεν τον αφορούν. Το ζήτημα που έθεσε ο Δεκαεξάχρονος δεν είναι το τι λάθη κάναμε εμείς. Για τα δικά μας λάθη θα χρειαζόταν να γράψουμε πολλές χιλιάδες σελίδες ανάλυσης, κυρίως για το γεγονός ότι αντίθετα με τους αμερικανούς, τους Γάλλους, τους Γερμανούς και όλους τους λαούς της γης είχαμε έλλειμμα πατριωτισμού λόγω διεθνισμών και κοσμοπολιτισμών κάτι που σωστά επισημαίνει ο δεκαεξάχρονος. Γι’ αυτό θεωρώ τα γνωστά σλόγκαν περί «πατριωτών» ως περιττά και δολοφονικά και χωρίς την παραμικρή επιχειρηματολογική ή πραγματολογική βάση. Το ζήτημα που θέτει ο δεκαεξάχρονος είναι το ίδιο που απασχολεί δέκα εκατομμύρια Έλληνες αλλά και κάθε σκεπτόμενο άτομο άλλης χώρας: Τι κάνουμε τώρα την στιγμή που ένα κράτος-μέλος της ΕΕ πεσμένο κάτω αργοπεθαίνει και οι εταίροι του αντί να το βοηθήσουν το αποτελειώνουν με πολιτικές στάσεις, συμπεριφορές και δυσβάστακτες αξιώσεις που φανερώνουν ένα διακρατικό σαδισμό άνευ προηγουμένου, στυγνό, αδίστακτο και κερδοσκόπο. Επειδή εμείς που ζούμε στην Ελλάδα το βλέπουμε κάθε μέρα και επειδή νοιώθουμε τον αργό «θάνατο» εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας είναι λογικό να προτάσσουμε ως προτεραιότητα την ανάγκη να σταθούμε όρθιοι και να πούμε, τουλάχιστον και ότι δεν είμαστε στην εποχή της βαρβαρότητας, γιατί βαρβαρότητα θυμίζουν όλα αυτά. Γιατί είμαστε υποχρεωμένοι αντί να ακούμε λογικά επιχειρήματα να διαβάζουμε υπαινικτικές φράσεις όπως «xenoi «ehthroi» mas» «partiotikes fouskes kai ta megala logia» και άλλα συναφή και άσχετα και αχρείαστα.

Τρίτον, αν σε κάτι σημαντικό έφταιξε η Ελλάδα δεν είναι το χρέος. Πολύ απλουστευτικές μου φαίνονται αντιρρήσεις και κυρίως πολύ γραμμικές οι ερμηνείες τους. Αν αυτό που υπάρχει δεν είναι μια «ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ» αλλά ένα ανελέητο σύστημα αξιώσεων ισχύος να το ξέρουμε και να λειτουργούμε ανάλογα πάλι αχρείαστοι και άτοποι είναι οι υπαινικτικοί μύδροι «xenoi «ehthroi» mas» «partiotikes fouskes kai ta megala logia». Aν μιλάμε όμως για ένα Κοινοτικό σύστημα (με «συμβόλαια» που συγκροτούν ένα αντί-ηγεμονικό διακρατικό σύστημα σαφώς οριοθετημένο και προσδιορισμένο τότε οι αντιρρήσεις του συναδέλφου δεν συνεκτιμούν ζητήματα όπως όροι, προϋποθέσεις, φυσιογνωμία και χαρακτήρας της ΕΕ, εγκληματικές παραλείψεις για δυσμενείς Δαρβινιστικούς όρους εμπορίου, ευθύνες Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων για την αχρείαστη είσοδο στην ΟΝΕ, ευθύνες για τα γιγαντιαία θεσμικά και πολιτικά ελλείμματα της ίδιας της ΟΝΕ, ευθύνες για ελλείμματα όσον αφορά την διεθνή και ευρωπαϊκή οικονομική και πολιτική διακυβέρνηση και τα λοιπά που όπως ο καθείς μπορεί να δει με ωριμότητα ο δεκαεξάχρονος μου ανέφερε. Ο Δαρβινιστικός σαδισμός που θυματοποιεί τους Έλληνες σήμερα αύριο θα είναι κάποιοι άλλοι δεν συνάδει με τα «μεγάλα λόγια και τις φούσκες» (εδώ μόνο ταιριάζουν τα «partiotikes fouskes kai ta megala logia») που οι λαοί της Ευρώπης ακούνε μετά το 1945. Το «συμβόλαιο» μεταξύ των κρατών-μελών όπως αποτυπώνεται στο Κοινοτικό κεκτημένο δεν συνεπάγεται αυτό που τελικά βλέπουμε όταν τα προσωπεία πέφτουν. Άλλοι αλλάζουν τους κανόνες του Κοινοτικού παιχνιδιού και όχι οι Έλληνες. Εν τέλει, όταν κάποιοι συμπεριφέρονται με διακρατικό σαδισμό, ναι, εχθροί είναι (όχι εντός εισαγωγικών) και έτσι θα πρέπει να αναμένουμε να τους βλέπουν οι πολίτες ενός οποιουδήποτε κράτους-θύματος. Στο ίδιο πλαίσιο, επίσης, θα πρέπει να πούμε ότι ο σύνάδελφος καλά θα κάνει να ρίξει μια ματιά στα ελλείμματα και χρέη όλων των κρατών το 2009 και να συγκρίνει με την Ελλάδα. Το σημερινό δυσβάστακτο και ασήκωτο χρέος δεν έχει σχέση με τα «φακελάκια των γιατρών». Έλεος, μόνο η Ελλάδα πάσχει από διαφθορά: Γιατί αυτή η παράβλεψη του γεγονότος ότι τα μεγαλύτερα ΦΑΚΕΛΛΑΚΙΑ στην Ελλάδα δόθηκαν από την γερμανική SIEMENS, ότι ο σημερινός γερμανός Πρόεδρος κατηγορείται για διαφθορά, ότι στην Βρετανία κατηγορείται ο ένας μετά τον άλλο, όταν στην Ιταλία ο πρώην λαοπρόβλητος πρωθυπουργός έχει χάσει λογαριασμό πόσο δικαστήρια εκκρεμούν, όταν ο αδελφός του Μιττεράν μπήκε φυλακή και τα λοιπά και τα λοιπά. Κανένας ενάρετος πολίτης δεν θέλει την διαφθορά αλλά αυτό είναι ένα πράγμα και άλλο να είμαστε μαζοχιστές και δερνόμαστε μόνοι μας βλέποντας το δέντρο και όχι το δάσος.

Τέταρτον, η ουσία δεν είναι τα «φακελάκια» ή οι αχρείαστες και άτοπες υπαινικτικές αναφορές με φράσεις όπως «xenoi «ehthroi» mas» «partiotikes fouskes kai ta megala logia» που δεν σχετίζονται με την συζήτησή μας ή τα εδραία επιχειρήματα του δεκαεξάχρονου. Έστω και αν ζούμε στο εξωτερικό αν θέλουμε να τοποθετούμαστε δημόσια καλό είναι να το κάνουμε σοβαρά και εδώ απαιτεί κατανόηση της ΕΕ και της ιστορικής της θέσης. Το «συμβόλαιο» των μελών της ΕΕ επιβιώνει μέχρι στιγμής επειδή η ΕΕ διατήρησε, μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον, μια αντί-ηγεμονική φυσιογνωμία (αυτή ήταν η κοσμοθεωρία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και αν την έχασε χάνει και τα θεμέλιά της οπότε και σύντομα θα πρέπει να αναμένεται η διάλυσή της). Η παρούσα κρίση δεν έχει ως αίτιο την Ελλάδα και θα το διαπιστώσετε σύντομα όταν πολλά πράγματα αναπόδραστα θα θρυμματιστούν στην Ευρώπη (ή καλύτερα πολλοί πύργοι κτισμένοι πάνω στην άμμο και τώρα καταρρέουν. Δεν είναι το παρόντος να επεκταθώ –γράφονται και βιβλία και όποιος ενδιαφέρεται για αυτά τα θέματα μπορεί να τα μελετήσει– αλλά η ΕΕ δεν υπάρχει για να χαρίζεται σε ζητιάνους-μέλη. Υπάρχει πρωτίστως γιατί έπρεπε να επιλυθεί το γερμανικό πρόβλημα και τα διλήμματα ασφαλείας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη από το 1991 πολλοί επισημάναμε ότι η ΟΝΕ που όπως έλεγαν γάλλοι ηγέτες τότε «θα έδενε την Γερμανία στην Ευρώπη» ήταν ένας στρατηγικά γελοίος ισχυρισμός καθότι ισοδυναμεί με το να δένεις ένα γίγαντα με τις κλωστές. Και αυτό καταμαρτυρείται τώρα. Ο κάθε ενδιαφερόμενος και σοβαρά σκεπτόμενος καλά θα κάνει να μην λαμβάνει υπόψη άτοπες και αχρείαστες αναφορές όπως «xenoi «ehthroi» mas» «partiotikes fouskes kai ta megala logia» . Όταν σύντομα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, αντί να είμαστε πνευματικά και κοινωνικά έτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε θα είμαστε διαλυμένοι και ξεπουλημένοι. Αναμένω αυτό που βλέπει ο δεκαεξάχρονος και που με ζηλευτή φιλοπατρία προτάσσει να το βλέπουν και οι μεγαλύτερης ηλικίας.

Πέμπτον, καλά κάνουμε, αν θέλουμε να επιβιώσουμε (εκτός και αν δεν θέλουμε), να σταματήσουμε να μαστιγώνουμε τους εαυτούς μας. Αν ένα μεγάλο λάθος έγινε ήταν ακριβώς οι διεθνισμοί και κοσμοπολιτισμοί («fouskes kai ta megala logia») που αναίτια μας έριξαν στον λάκκο των λεόντων . Διαβάστε προσεκτικά: «Εάν δεν δημιουργηθούν γνήσιοι δημοκρατικοί υπερεθνικοί θεσμοί, εάν διαιωνιστεί επί μακρόν η αμφιλεγόμενη θεσμοπολιτική δομή των τελευταίων ετών και εάν η χώρα δεν αντέξει τον ανταγωνισμό, το «κλείδωμα» στην ΟΝΕ θα μετατραπεί σε φυλακή χωρίς δυνατότητα απόδρασης» Φεβ. 2000 http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4112419). Δεν υπήρχε ο παραμικρός λόγος να εισέλθουμε στην ΟΝΕ πριν γίνουμε ανταγωνιστικοί (βλ. και http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4077306 30.6.1999). Δεν το ήξεραν οι Γερμανοί; Ναι το ήξεραν όπως και οι άλλοι. Πλην ήταν προς το (κοντόφθαλμο) συμφέρον τους να δουλεύουν 100 οικογένειες στην Πελοπόννησο για να παράγουν ένα καράβι καρπούζια που ανταλλάσαμε με περίπου 5 ακριβά Μερσεντέζ (όπως βλέπετε δεν μπορούμε να επεμβαίνουμε στο ιερό «αόρατο χέρι» της ανεξαρτήτως κοινωνικού κόστους οικονομικής αυτορρύθμισης του άκρατου και αντικοινωνικού νεοφιλελευθερισμού που επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου οι ανταγωνιστικά άτρωτοι Γερμανοί των οποίων τον σοβινιστικό εθνικισμό μερικοί καλά κάνουν να προσέξουν – ας ακούσουν τουλάχιστον τον Χέλμουτ Σμίτ αν δεν πιστεύουν εμάς). Όταν λοιπόν εντός της Ευρωζώνης προκλήθηκε ένα γιγαντιαίο ανισοζύγιο συναλλαγών (εδώ πάλι ταιριάζει το «fouskes») είναι τουλάχιστον μαζοχιστικό για τους Έλληνες να ρίχνουν στις πλάτες τις τερατώδεις ανωμαλίες της μετά το 1992 πορείας της ΕΕ. Μάλιστα, για να πω κάτι πιο ουσιαστικό, όταν κανείς τότε προειδοποιούσε ότι αυτές οι κοσμοπολίτικες αφέλειες θα μας βάλουν σε περιπέτειες (βλ συνδέσμους που παραθέσαμε προηγουμένως), ένας εγχώριος στρατός δολοφόνων χαρακτήρων του κοσμοπολιτισμού, του ευρωδιεθνισμού και της παγκοσμιοπληξίας (πόσο ανορθολογικοί και αφελείς ήταν όλοι αυτοί θεέ μου, μου είπε ο δεκαεξάχρονος όταν του έδειξα κάποια άρθρα που γράφτηκαν τότε), ξεφάντωναν στα μέσα ενημέρωσης που μονοπωλούσαν κάνοντας αισχρούς και ανοίκειους χαρακτηρισμούς με περί «πατριωτών», «αντιευρωπαίων», «εθνικιστών» κτλ. Αυτά δολοφόνησαν την Ελλάδα και όχι τα ασήμαντα «φακελάκια στους γιατρούς», στιλ διαφθοράς που στην Ελλάδα έχει ως αίτιο το αδύναμο κράτος ενώ σε όλα τα κράτη είναι θεσμός τον οποίο μάλιστα εξάγουν.

Τέλος για να μην επεκτεινόμαστε, είναι θλιβερό την στιγμή που η Ελλάδα κρέμεται από μια κλωστή στο χείλος του κρημνού να υπάρχουν άνθρωποι που να ενοχοποιούν την φιλοπατρία. Γιατί στην Ελλάδα –και αντίθετα με αυτά που έβλεπα σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία όπου ο εθνικιστικός σοβινισμός ανθεί– επί είκοσι χρόνια μετά τον επαναπατρισμό μου στο ελληνικό κράτος μόνο φιλοπάτριδες βλέπω εδώ. Κανένα!! εθνικιστή που λέει («fouskes kai ta megala logia». Ασφαλώς, διευκρινίζω ότι πολλοί από αυτούς τους φιλοπάτριδες παρασύρθηκαν από τις διεθνιστικές και κοσμοπολίτικες «fouskes kai megala logia» που δεν έχουμε ανάγκη να επαναλαμβάνονται τώρα. Βρίσκω επίσης θλιβερό να μιλάμε για «fouskes kai megala logia» (με τον γνωστό δολοφονικό τρόπο που το ακούμε επί δεκαετίες) όταν ο καθείς μπορεί να διαβάσει ότι ο δεκαεξάχρονος μιλά, για δημοκρατία, για ελευθερία και για κοσμοθεωρίες πολιτικού πολιτισμού μακραίωνα σμιλευμένες. Ο δεκαεξάχρονος είναι επιχειρηματολογικά ακλόνητος. Ας κοιτάξουν γύρω τους οι εκλεκτοί συνάδελφοι στις ΗΠΑ και αλλού εκτός Ελλάδας για να μας πουν τι βλέπουν και ας σεβαστούν τους δεκαεξάχρονους που μιλούν με τόση ωριμότητα και με τέτοια ζηλευτή υπευθυνότητα.

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
http://www.ifestosedu.grinfo@ifestosedu.gr

From: Hellenic Professors and PhDs Electronic Forum [mailto:HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG] On Behalf Of NOTIS PAGIAVLAS
Sent: Thursday, February 09, 2012 9:47 PM
To: HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG
Subject: Re: ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΕΝΟΣ ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΟΥ
Isos tha eitan poly kali idea na tou exigisete tou nearou oti ola afta pou tha ekane kai tha elege akougontai poly omorfa, alla ehoun tin sofia kai romantismo enos paidiou. Ena aplo paradeigma pou tha ton voithouse tha eitan na ton rotousate pos tha ferotan kai antidrouse an ginotan to exis:
Danise se enan symathiti tou lefta gia mia anangi. Meta apo kairo horis na xeplirothei to hreos, o idios symathitis zitise xana daneika kai opos tin proti fora, agyrista. An to ekane afto 10-20 fores, eimai sigouros oti tha aisthanotan to idio akrivos kai o idios me ton tropo pou aistanontai oi xenoi «ehthroi» mas. Poso malista an o symathitis arhize tis partiotikes fouskes kai ta megala logia, katigorontas ton danisti gia ola ta deina.

To didagma einai poly aplo.
Pote min ftaseis stin anangi na daneisteis. An omos hreaisteis, xeplirose to hreos sou oso pio grigora ginetai. An den mporeis na kaneis oute to ena, oute to all, tote to vouloneis kai travas koupi me tin oura sta skelia.
An theloume pragmatika na vroume tous ftextes, as koitaxtoume ligo ston kathrefti kai anarotithoume poses fores dehtikamee na ginoume symetohoi tis katastrofis. Me to fakelaki ston yatro pou deilonei 8000 etisio eisodima, me tin apodixi tou epagelmatia na min deinei apodeixi, me tin elafros apateonistiki «anapiriki» syntaxi, me tin lahtara na pame diakopes me daneika, kai alla polla. Oi xenoi den ehoun logo na mas sevontai an den to kanoume oi idio mas gia tin patrida mas.

Notis Pagiavlas
Winston-Salem University
USA

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: