1.3.2011. Σύντομο σχόλιο

1.3.2011. Σύντομο σχόλιο

 Επισκέπτης της σελίδας και από μακρού αναγνώστης μου με ρώτησε ποιες είναι οι ειδοποιοί διαφορές των δικών μου κειμένων της στρατηγικής σε σύγκριση με αυτές του Νταβούτογλου. Καθότι ίσως ενδιαφέρει του απάντησα ως εξής:
Πρώτον, η γραμμή ανάλυσης στην οποία εντάσσονται κείμενα όπως για παράδειγμα τα δικά μου εντάσσονται στην ευρεία προέκταση της Ρεαλιστικής θεωρίας που ανήκει στην αξιολογικά ελεύθερη Θουκυδίδεια παράδοση. Του Νταβούτογλου είναι «Ρεαλιστικά» (με πολλά ερωτηματικά) ενώ είναι και αξιολογικά φορτισμένα. Υπάρχει μια υποβόσκουσα σκοπιμότητα, επίσης, η ισλαμική, την οποία κανείς μπορεί καλύτερα να δει στο Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες και λιγότερο στο Στρατηγικό βάθος.
Δεύτερον, κείμενα όπως τα δικά μου και άλλων της αξιολογικά ελεύθερης ρεαλιστικής θεωρίας δεν έχουν έλληνα Ερτογάν να τα διαβάσει και να τα κατανοήσει.
Τρίτον, κείμενα όπως τα δικά μου που εν πολλοίς εντάσσονται στην Θουκυδίδεια παράδοση είναι πειθαρχημένα από την διεθνή νομιμότητα ενώ του Νταβούτογλου είναι ρητά και απροκάλυπτα αναθεωρητικά.
Οφείλω να πω ότι το Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες με εντυπωσίασε. Ο όρος «οντολογική εγγύτητα» που χρησιμοποιεί είναι ενδεχομένως εξαιρετικά εύστοχος. Καλύτερα όμως είναι να αποφανθούν οι πολιτικοί φιλόσοφοι. Η περιγραφή του θεοκεντρισμού, σίγουρα, είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακή. Υπάρχουν πολλά άλλα κείμενα για το Ισλάμ. Αυτό όμως είναι ένα κείμενο γραμμένο από πολιτικό επιστήμονα που γνωρίζει καλά την Δύση και που με ικανότητα κάνει συγκρίσεις αλλά και πολλά ολοφάνερα άλματα και αναρίθμητες εκλογικεύσεις. Όσον αφορά το Στρατηγικό βάθος, εκεί έχει μετεξελιχθεί, καθότι ενώ στο Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες απορρίπτει το έθνος-κράτος στο πρώτο υιοθετεί το τουρκικό κράτος ως τον φορέα μιας εθνοκρατικής πορείας όπου η Τουρκία θέλει να παίξει ηγετικό ρόλο στο πεδίο του Ισλάμ. Είναι μια επιστημολογική αντίφαση αν κανείς συγκρίνει τα δύο και με όρους του ίδιου του Νταβούτογλου αυτό είναι βαθύτερων προεκτάσεων. Ο Νταβούτογλου είναι επικίνδυνος αντίπαλος για την Ελλάδα πλην μεσοπρόθεσμα είναι ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος για την χώρα του. Ποτέ και κανένα κράτος που υπέρ-εξαπλώθηκε, διδάσκει η Θουκυδίδεια παράδοση, δεν την γλίτωσε. Πάντα παθαίνει μεγάλες ζημιές.

Αρέσει σε %d bloggers: