20.12.2008. Οι κραυγές της ιστορίας δεν καταπνίγονται (Γ. Σπανού)

Σημείωση. Ο Γιάννης Σπανός του οποίου την ανάλυση παραθέτω πιο κάτω δεν είναι τυχαία. Ανήκει στους αγωνιστές της ελευθερίας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και στην φυλακή ήταν με τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη πριν ο τελευταίος κρεμαστεί. Οι ιστορικές πτυχές που θίγει είναι εξαιρετικά σημαντικές. Επισημαίνω μόνο ότι πέννες βρωμισμένες με σορικά λεφτά που μουρμουρούσαν υπέρ του φασιστοειδούς σχεδίου Αναν επιχείρησαν να διαστρέψουν τα ιστορικά γεγονότα για να περάσουν το προπαγανδιστικό σύνθημα «φταίμε και εμείς, ή και φταίμε μόνο εμείς» και πως γι’ αυτό θα πρέπει δήθεν να δεχθούμε την απώλεια της ελευθερίας μας. Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για τρομοκράτες αντί για αγωνιστές της ελευθερίας την περίοδο 1955-58 και ένας συγκεκριμένος σούπερ τσαρλατάνος πως οι άγγλοι αυτοί την περίοδο έκαναν πολιτική «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Πρώην πρέσβης, ακόμη, λαλίστατος και πολυσχιδής, ξεστόμισε από πρόγραμμα της ΝΕΤ το μέγα ψέμα πως τις σφαγές του 1958 που σκοτώσαμε δήθεν κάποια τουρκάκια. Ο κ Σπανός παρενέβει και τον διόρθωσε. Το ίδιο κάνει και με το κείμενο που ακολουθεί. Το αντίστροφο συνέβηκε αλλά πολιτικά και επιστημονικά βρώμικες πέννες και βρώμικα λόγια τολμούν να κάνουν προπαγάνδα που ούτε οι τούρκοι δεν κάνουν. Πως να ερμηνευτούν όλα αυτά; Μάλλον ως ο επιθανάτιος βρόγχος του νεολληνικού κράτους.

Οι κραυγές της Ιστορίας δεν καταπνίγονται

20/12/2008 | ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΠΑΝΟΥ Η Σημερινή

http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/politics/103714

Όποιος γνωρίζει τα ιστορικά δεδομένα από το 1570 και εντεύθεν και προέβη σε στοιχειώδη έστω ανάλυση των δραματικών παθών του Κυπριακού Ελληνισμού, στη διάρκεια της πρώτης τουρκοκρατίας και των προεκτάσεών των διά πυρός, σιδήρου και φυλετικού μίσους νοοτροπιών της, φυσιολογικά θα διερωτάται, από τη διατύπωση μονομερούς λύπης, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που προκλήθηκε από το πολιτικό ερώτημα του κατοχικού εγκαθέτου, περί των ισχυριζομένων κακοπαθειών της τουρκοκυπριακής μειονότητας της Κύπρου από το 1963. Ήταν δε η προεδρική λύπη μονομερής και πολιτικά μεροληπτική, επειδή αφορούσε σε χρονικά περιορισμένους ισχυρισμούς και περιέργως απέκλειε τις τραγικές αλήθειες 432 χρόνων, από τότε, δηλαδή, που ενέσκηψε η αφανιστική λαίλαπα της αιματοστάλακτης τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα, με σφαγές, ατιμίες, εξανδραποδισμούς, βάσανα ανεκλάλητα, που επέβαλαν στην ιστορία την παρατεταμένη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής των παθών στο δύσμοιρο Λαό μας. Και ιδού οι αριθμοί προς εξαγωγή των ηχηρών συμπερασμάτων, που θα στοιχειοθετούσαν την απάντηση στον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, υπό έννοιαν ερωτήσεως:

1. Η απογραφή των Βενετών δείχνει πληθυσμό 270.000. Η απογραφή Μουσταφά δείχνει 85.000 φορολογουμένους και 80.000 γυναικόπαιδα. Δηλαδή αφανίστηκε ο μισός πληθυσμός. Το 1700 έμειναν στο Νησί 60.000 κάτοικοι από τους οποίους 18.000 μουσουλμάνοι. Οι μαρτυρίες του Hurtes το 1610, του Mariti το 1770, του Drummond το 1750, του Avali το 1805, του Μαργαρίτη, του Θεοδώρου Παπαδοπούλου “Social and Historical Data on Population (1570 – 1881), Nicosia 1965”.

Ασφαλώς όλος αυτός ο κόσμος διήλθε διά πυρός και μαχαίρας εθνικής κάθαρσης. Ποια είναι τα αισθήματα του Ταλάτ επί τούτων;

2. Το 1821 οι σφαγέντες και απαγχονισθέντες υπολογίζονται από 500 μέχρι 2.000. Και οι σφαγές επαναλήφθηκαν το 1827. Αυτά χωρίς αναφορές στα στυγερά μαζικά εγκλήματα των τεσσάρων και πλέον αιώνων. Ποια αισθήματα θα εξέφραζε ο συνομιλητής του Προέδρου σε σχετική ερώτηση;

3. Εάν οι συνήγοροι των ενόχων υστεροβούλως παραγράφουν από την ιστορία τα δεδομένα, επικαλούμενοι την αχλύ του χρόνου και το καλοπροαίρετο των επαναπροσεγγιστικών επαφών, υπάρχουν και τα πρόσφατα:
Το 1958 δολοφονήθηκαν, κατά το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου, 80 Έλληνες. Ποια είναι τα αισθήματα του αυτομολήσαντος στον τουρκικό σοβινισμό τέως συντρόφου;

4. Στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, οι Τουρκοκύπριοι επικουρικοί της αγγλοκρατίας πρωτοστάτησαν σε μαζικά μαρτύρια χιλιάδων Ελλήνων. Επιδόθηκαν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά συρροήν. Βασάνισαν και δολοφόνησαν Έλληνες. Στους θαλάμους βασανιστηρίων Τουρκοκύπριοι ανταγωνίζονταν τους αποτρόπαιους Άγγλους ανακριτές σε σαδισμό και ευθύνονται εξίσου για θανάτους αγωνιστών. Ποια είναι τα αισθήματα του Ταλάτ;

5. Ο πρέσβης της Τουρκίας Εμίν Ντιρβάνα, στη «Μιλλιέτ» της 15ης.5.1964 ομολόγησε ότι οι βόμβες στα μουσουλμανικά τεμένη «Ομεριέ» και «Μπαϊρακτάρ» (25.3.1962) ήταν προβοκάτσια Τούρκων. Προβοκάτσια και η βόμβα στο Τουρκικό Γραφείο Τύπου στις 7.6.1958, που υπήρξε το έναυσμα των μαζικών δολοφονιών στο Κιόνελι στις 12.6.1958. Γιατί, λοιπόν, επιρρίπτεται ευθύνη στον Κυπριακό Ελληνισμό, για την αιματοχυσία;

6. Από τις 19 Οκτωβρίου 1959 η τουρκική πλευρά εξοπλιζόταν. Με το «Ντενίς» μεταφέρονταν ένα εκατομμύριο σφαίρες, 500 τυφέκια, 6.000 βόμβες. Ο Χιου Φουτ, τελευταίος κυβερνήτης, οι Άγγλοι πρέσβεις στην Αθήνα και την Άγκυρα, με απόρρητα τηλεγραφήματα του 1960 αποκαλύπτουν την αποστολή οπλισμού από την Τουρκία. Στα γεγονότα του 1963 απεκαλύφθη ότι οι Τουρκοκύπριοι ήταν πάνοπλοι και έτοιμοι για την αποσχιστική «ανταρσία». Γιατί κατηγορούνται οι άοπλοι Έλληνες για τα γεγονότα;

7. Η τουρκική προπαγάνδα επιρρίπτει ευθύνες εναντίον των Ελλήνων για την παιδοκτονία του 1963. Ακόμα και μουσείο ίδρυσε η Μ.Ι.Τ. Αλλ΄ είναι βέβαιο ότι τα παιδιά κατακρεούργησε ο πατέρας τους, Τούρκος ταγματάρχης, κατά την ομολογία Αχμέτ Μπαράν. Γιατί δεν υπεβλήθη και γι΄ αυτά ερώτηση στο συνομιλητή του κ. Προέδρου;

8. Τις τρομοκρατικές οργανώσεις «Κιτέμπ», «Καράτσετε», «Βολκάν», Τ.Μ.Τ. «Τουρκική Ταξιαρχία Εκδίκησης», την «Κόκκινη Μηλιά», τους «Ήρωες του ενδόξου τουρκισμού», το «Συμβούλιο Εθνικής Ύπαρξης» και άλλες τρομοκρατικές συμμορίες με στόχο τους Έλληνες, τις γνωρίζει ο Ταλάτ. Γνωρίζει και τους Τουρκοκυπρίους που δολοφόνησαν οι εγκληματίες. Γιατί δεν ρωτήθηκε ο συνομιλητής για τα αισθήματά του; Δεν έχει; Μόνο ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας έχει αισθήματα προκαλούμενα από τις ερωτήσεις Ταλάτ; Κι οι αλήθειες που βοούν; Οι φόνοι των εγκλωβισμένων Ελλήνων; Η κατοχή των 34 χρόνων; Η αρπαγή; Οι διωγμοί; Η προσφυγιά των 34 χρόνων;
Ποιος μπορεί να καταπνίξει τις κραυγές της αλήθειας; Ποιος μπορεί να παραγράφει τα γεγονότα που μόνο οι παραδοχές θα μετατρέψουν σε θεμέλια δικαιοσύνης, ελευθερίας και ειρήνης;

Εμείς πιστεύουμε ότι ο κ. Πρόεδρος οφείλει να μην αφήνει αναπάντητη την τακτική της προπαγάνδας του συνομιλητή του. Γιατί τα ψεύδη και οι βάναυσες παραβιάσεις της ιστορικής νομοτέλειας ναι μεν μπορεί να δημιουργούν πρόσκαιρες απατηλές εντυπώσεις, αλλά οι συνέπειές τους διοχετεύουν μακροχρόνια μίση και εχθρότητες που συντηρούν αντιμαχίες και ένστικτα βαρβαρικά. Κατά ταύτα και εν ονόματι της ιστορικής ανάγκης, είναι και δικό του χρέος και να περιφρουρεί την ιστορία και να την υπογραμμίζει ανά πάσαν στιγμή. Γιατί το συμφέρον ενός Λαού μόνο στην αλήθεια μπορεί να σταθεί και να ισορροπήσει. Μόνο στην αλήθεια, ολόκληρη την αλήθεια, μπορεί να οικοδομηθεί το μέλλον και να ευοδωθούν οι ευχές των ανθρώπων. Γιατί η αλήθεια προβάλλει την ηθική και το δίκαιο που συμφιλιώνουν τους ανθρώπους και ενώνουν το Λαό, ενώ η παρασιώπηση ή η παραχάραξή της συνιστούν αναίμακτο αλλά, οπωσδήποτε, ειδεχθές και ασυγχώρητο κακούργημα με συνέπειες εφιαλτικές.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: