Π. Ήφαιστος, ΠΟΛΕΜΟΣ: ΑΝΙΑΤΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ, ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ, ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

aresmars6_20071207_1349365702Ο πόλεμος είναι μια ασθένεια του διεθνούς συστήματος. Ενδεχομένως ανίατη καθότι τα αίτια είναι εγγενή: Ανισότητα εθνοκρατών στα πεδία του πλούτου, της ισχύος, της κρατικής έκτασης, της άνισης ανάπτυξης και οι συνεπαγόμενες και οι διαχρονικά επί πέντε χιλιάδες χρόνια γνωστής ιστορίας αδιάλειπτα επαλαμβανόμενες αναθεωρητικές και ηγεμονικές αξιώσεις.

Τα παραδειγματικά αξιώματα του Θουκυδίδη είναι ανελέητα αληθή (μετάφραση Ελ. Βενιζέλου – Διάλογος Μηλίων – Αθηναίων): «89. ΑΘ. Κι εμείς λοιπόν δεν θα πούμε με ωραίες φράσεις μακρούς λόγους, που δεν πρόκειται να σας πείσουν, ή ότι δίκαια έχομε την ηγεμονία σας, … αφού ξέρετε όταν υπάρχη ίση δύναμη για την επιβολή του, κι ότι, όταν αυτό δεν συμβαίνη, οι δυνατοί κάνουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους κι οι αδύναμοι υποχωρούν κι αποδέχονται.» «Όσοι είναι ελεύθεροι το χρωστούν στην δύναμή τους» και μην είστε αιθεροβάμονες ελπίζοντας για κάτι άλλο γιατί «η ελπίδα είναι σπάταλη».

Το κράτος, τουλάχιστον όταν είναι βιώσιμο και όταν δεν σέρνεται σε εμφύλιες διαμάχες που το διασπούν, καταρρακώνουν και ενδεχομένως κατεδαφίζουν, είναι ο αξονικός πολιτειακός θεσμός του διαχρονικού πολιτικού π0λιτισμού ο οποίος  εξάλειψε τον πόλεμο στην ενδοκρατική τάξη. Το αντίστοιχο στο πλανητικό επίπεδο απαιτεί μια παγκόσμια εξουσία. Όμως, μια παγκόσμια εξουσία όταν απουσιάζει μια παγκόσμια κοινωνία, δεν μπορεί παρά να αποτελεί μια παγκόσμια δεσποτεία. Το ζήτημα δεν είναι ιΘουκυδιδηςδεολογικό, έγραψε ο Hans Morgentηau: «Δώστε μου μια παγκόσμια κοινωνία για να σας δώσω ένα παγκόσμιο κράτος».

Επειδή δε μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν, είναι ζωτικής σημασίας να γνωρίζουμε ότι η πολιτική ένωση του πλανήτη δεν αναμένεται τους επόμενους αιώνες και ίσως να είναι για πάντα ανέφικτη. Εκτός βέβαια και αν υπάρχει μαγικός τρόπος να εξομοιωθούν ανθρωπολογικά και να εξισωθούν πολιτικά οι εκατοντάδες διαφορετικές, ετερογενείς και ανομοιογενείς κοινωνικές οντότητες του πλανήτη.

Το γεγονός ότι τους δύο τελευταίους αιώνες τα μοντερνιστικά εσχατολογικά δόγματα αυτό υποστήριζαν είναι και το πρόβλημα. Όσοι παγιδεύτηκαν πνευματικά τους συμφέρει, νομίζω, να το αντιληφθούν το γρηγορότερο δυνατό. Είναι φρικτό σφάλμα και οδυνηρά θανατηφόρο εάν κανείς πιστεύει ή εάν προπαγανδίζει την ανθρωπολογική εξομοίωση και την πολιτική εξίσωση ενός πλανήτη που αποτελείται από πολλές κοινωνικές οντότητες θεμελιακά διαφορετικές. Διαφορετικές κοινωνικές οντότητες ως προς την ιστορική τους διαδρομή, τις πολιτικές τους παραδόσεις και τον πολιτισμό τους, την μεταφυσική πίστη των μελών τους, την γλωσσική τους συγκρότηση, τις αισθητικές τάσεις και οτιδήποτε άλλο συναρτάται δυναμικά με όλα τα υπόλοιπα για να συγκροτηθεί η ανθρωπολογική ετερότητα ενός έθνους.

Για κάθε άνθρωπο αυτού του πλανήτη, πολιτικά μιλώντας, υπάρχει μόνο η πατρίδα του και τίποτα άλλο. Απολύτως τίποτα άλλο! Όσοι περισσότεροι το καταλάβουν και όσο το γρηγορότερο το καταλάβουν τόσο περισσότερο πολιτικό ορθολογισμό θα έχουμε, ενδοκρατικά και διακρατικά. Πολιτικός δε ανορθολογισμός σημαίνει διενέξεις, φρικτές συγκρούσεις και θανατηφόρους πολέμους. Το ζήτημα που τίθεται δεν είναι να αναμιχθούν οι πατρίδες των διακριτών κοινωνιών μέσα σε μια δίνη αλλά η ασφάλεια των εθνοκρατών και η συλλογική ελευθερία των πολιτών τους. Την ύστερη εποχή όλα τα κράτη αυτά συμφώνησαν υπογράφοντας τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ όπου στο Κεφάλαιο Ι γίνεται σαφές (διακρατική ισοτιμία, μη επέμβαση, εσωτερική και εξωτερική κυριαρχία) ότι η Εθνική Ανεξαρτησία είναι το υπέρτατο και κοινό για όλα τα κράτη κοσμοθεωρητικό θέσφατο.

Ως προς αυτά καP_Zagorinι άλλα συναφή ζητήματα η ανάλυση της διεθνούς πολιτικής είναι το αντίστοιχο της ιατρικής επιστήμης. Απαιτεί σωστή διάγνωση των αιτίων των ασθενειών. Στην ιατρική η καλή γνώση των αιτίων των ασθενειών είναι προϋπόθεση ίασης το ίδιο και στην «ιατρική επιστήμη της διεθνούς πολιτικής».

Στην διεθνή πολιτική, όμως, απαιτείται να γνωρίζουμε ότι δεν μιλάμε για τελειωτική και αιώνια ίαση.  Οι ηγεμονικές και αναθεωρητικές συμπεριφορές, η κοινή πολιτική αντίληψη των πραγμάτων μεταξύ των κοινωνικών οντοτήτων και ο πόλεμος θα μας συνοδεύουν ενόσω είναι ανέφικτη μια πλανητική ευταξία και ευνομία συν βέβαια το προαπαιτούμενο μιας κοινωνικοπολιτικά σμιλευμένης διανεμητικής δικαιοσύνης. Κάτι τέτοιο απαιτεί μια παγκόσμια κοινωνία που θα ορίζει την παγκόσμια εξουσία, θα την ελέγχει, θα την νομιμοποιεί και θα την αλλάζει σύμφωνα με τις κρατούσες υποθετικές πλην εν τέλει ανέφικτες πλανητικές κοσμοθεωρητικές και πολιτικές παραδοχές.

Μόνο πολύ ευφάνταστοι όπως είπαμε νομίζουν ότι κατέχουν μαγικά ραβδιά που θα ενώσουν Κινέζους και Άραβες, Έλληνες και Ιάπωνες, Τούρκους και Νορβηγούς και όλους τους άλλους μέσα σε ένα μεγάλο πλανητικό ακταρμά. Και όμως: Ουκ ολίγοί αυτό κατά βάση πιστεύουν όταν επικαλούνται το ένα ή άλλο εσχατολογικό ιδεολογικό δόγμα του ενός ή άλλου είδους και απόχρωσης. Συνειδητά ή ανεπίγνωστα προπαγάνδα κάνουν εφήμερων και ανορθολογικών αξιώσεων ισχύος. Ανορθολογικών όχι για λόγους αξιολογικούς του ενός ή άλλου είδους γιατί οικουμενικές κοσμοθεωρητικές παραδοχές και οικουμενικές πολιτικές παραδοχές ποτέ δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν στις μέρες μας και είναι άγνωστο πως μπορούν να υπάρξουν στον ορίζοντα των χιλιετιών. Δεν υπάρχει επίσης κάποιο κοσμοσύστημα όπως αυτό της Βυζαντινής Οικουμένης καθότι οι Σταυροφόροι της Θεοκρατίας και Ήφαιστος ΘεόςΔεσποτικές Ανατολικές Αυτοκρατορίες το κατεδάφισαν διαδοχικά το 1204 και 1453. Τέλος, για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, τόσο στην Κλασική Αρχαιότητα όσο και στο σύγχρονο διακρατικό σύστημα μια μόνο κοσμοθεωρητική παραδοχή είναι κοινή για όλα τα έθνη: Η κοσμοθεωρία της Εθνικής Ανεξαρτησίας.

Αν λοιπόν αφήσουμε τους ευφάνταστους, τους αφελείς, τους ασυνάρτητους και τους συνειδητούς ή ανεπίγνωστους προπαγανδιστές,  καλά κάνουμε να σκεφτούμε λογικά και να αντιληφθούμε ότι η διεθνής πολιτική και το ζήτημα του πολέμου είναι κάτι το πολύ «απλό». Πόλεμο και αστάθεια έχουμε όταν δεν υπάρχει ισορροπία (ή ακόμη και εάν υπάρχει ισορροπία ο πολιτικός ανορθολογισμός αφθονεί με αποτέλεσμα να λαμβάνονται ανορθολογικές αποφάσεις). Κάθε κατευνασμός πχ τα «ζεϊμπέκικα» μπροστά στον απειλητικό αντίπαλο έναντι του οποίου έπρεπε να ορθωθεί αποτρεπτική στρατηγική, είναι πολιτικά και στρατηγικά μια εξόχως ανορθολογική στάση.

Οδυσσεια2Αυτό για το οποίο θα πρέπει να μιλάμε, κατά συνέπεια, είναι η σταθερότητα και η αστάθεια. Η διάγνωση των αιτίων και των αιτιωδών σχέσεων που προκαλούν αστάθεια και των προϋποθέσεων που προκαλούν σταθερότητα είναι το ζητούμενο της Οδύσσειας των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου. Σταθερότητα είναι αυτό που συμβατικά ονομάζουμε «ειρήνη».

Έσχατοι «ειρηνικοί τόποι» δεν υπάρχουν. Για τους ανθρώπους, τα κράτη και τον κόσμο υπάρχει το ταξίδι της Οδύσσειας. Τα μέλη των βιώσιμων εθνών μεριμνούν

α) να είναι σωστά προσανατολισμένoι προς την Πατρίδα-Ιθάκη και

mhdenismosβ) να έχουν την Πατρίδα Ιθάκη διαρκώς στο μυαλό τους για να λειτουργούν ορθολογιστικά και να μην εισέρχονται σε σπήλαια Κυκλώπων. Να μην τους ελκύουν οι Σειρήνες και να μην εκστομίζουν ύβρεις που θυμώνουν τον Ποσειδώνα γιατί οι ύβρεις φέρνουν Νέμεση. Και ύβρης είναι οτιδήποτε στρέφεται κατά της Πατρίδας.

Αυτά εξ αντικειμένου ίσχυαν και συνεχίζουν να ισχύουν για κάθε άνθρωπο κάθε έθνους και κάθε εποχής. Ο δε σύγχρονος ανθρωπολογικά εξομοιωτικός και πολιτικά εξισωτικός εσχατολογικός διεθνισμός είναι ύβρης κατά της υψηλής κοσμοθεωρητικής έννοιας «Πατρίδα». Το ίδιο και ακόμη χειρότερα ισχύει, βέβαια και για τα εκατοστής τάξης διεθνιστικά εθνομηδενιστικά σύνδρομα που συμβολίζουν την ανθρωπολογική συρρίκνωση όσων εθνών ποτίζονται με μεταμοντέρνα μηδενιστικά ιδεολογήματα.

Η κατανόηση του ρόλου της ισχύος στην διεθνή πολιτική, των ηθικών διαμορφώσεων και του φαινομένου του πολέμου δεν είναι πάντα αυτονόητα εύκολη υπόθεση για όλους. Πέραν του ότι πάντοτε υπήρχαν αιθεροβάμονες, ουτοπιστές και ψυχικά απελπισμένοι, ο πολίτης ενός κράτους δεν είναι αυτονόητο ότι στοχάζεται λογικά και ορθολογικά για την διεθνή πολιτική. Η απόσταση μεταξύ ενδοκρατικής τάξης όπου λογικά επικρατεί ευταξία και ευνομία και της διακρατικής είναι για μερικούς πολύ μεγάλη για να μπορούν να έχουν ορθή θέαση των προϋποθέσεων της δεύτερης.

fuller +Η απόσταση είναι μεγάλη όχι μόνο γιατί δεν έχουν όλοι οπτική και γνωστική εποπτεία του διεθνούς περιβάλλοντος και των προϋποθέσεών του (σε αντίθεση με το άμεσο οικείο του περιβάλλον) αλλά γιατί επίσης η συμβατική ιδεολογική σκέψη και κυρίως η ιδεολογικά μεταμφιεσμένη προπαγάνδα των ηγεμονικών δυνάμεων θολώνει τις διαφορές μεταξύ των δύο επιπέδων.

Διόλου τυχαία ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους πολιτικούς στοχαστές, ο Martin Wight, (Διεθνής Θεωρία), επισήμανε το γεγονός ότι «μπορεί κανείς να αξιολογήσει την εμβρίθεια και την οξυδέρκεια ενός επιστήμονα των διεθνών σχέσεων μελετώντας την άποψή του για τον πόλεμο»

Στο πρόσφατο δοκίμιο ΗΘΙΚΗ και ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ, Η μη θεσπισμένη ισχύς στην διεθνή πολιτική, πολιτική θεολογία versus πολιτική θεωρία και η σημασία της αξιολογικά ελεύθερης περιγραφής και ερμηνείας των διεθνών φαινομένων ­http://wp.me/p3OlPy-1bHhttp://wp.me/p3OqMa-13c προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε κάτι το οποίο αν και πασίδηλο δεν είναι αυτονόητο για όλους. Ότι δηλαδή η πολιτική ηθική στο διεθνές σύστημα είναι μηδενική.

Δύσκολο βέβαια να αναμετρηθεί κανείς με την καλλιεργημένη άγνοια, τις εννοιολογικές συγχύσεις, την πολιτικά δόλια ηγεμονική προπαγάνδα και τις ψευδαισθήσεις των ουτοπιστών.

 Ένα πολύ μεγάλο αίτιο πολέμου αν και ιάσιμο τελικά βλάπτει όλους. Είναι ο επίκτητος πολιτικός ανορθολογισμός, ιδιαίτερα όταν αυτός αποβλακώσει μερικούς ή πολλούς πολmartinbgίτες. Η πολιτική ηλιθιότητα είναι πολύ μεγάλη ασθένεια και πολύ σημαντικό αίτιο πολέμου. Έλεος για αυτή την ασθένεια δεν υπάρχει γιατί είναι θανατηφόρα. Θέλει φάρμακα και όχι γιατροσόφια. Απαιτείται να στηλιτεύεται ανενδοίαστα και ξεκάθαρα.

Όχι για να σταματήσει ο πόλεμος στην διεθνή πολιτική καθότι αυτό είναι ζήτημα άλλης τάξης και όπως είπαμε μάλλον ασθένεια μη ιάσιμη. Το ζητούμενο εδώ είναι η ασφάλεια της οικείας αμυνόμενης πατρίδας και οι προϋποθέσεις διακρατικής ισορροπίας και σταθερότητας.

Βέβαια, είναι δύσκολο να αναμετρηθεί κανείς με φορείς πολιτικής ηλιθιότητας. Πέραν άλλων κριτηρίων όπως τσεπωμένα «απτά» οφέλη, η δυνατότητα των χρήσιμων ηλιθίων να κάνουν βάσιμες εκτιμήσεις αναιρείται από την αδυναμία τους να αντιληφθούν τις συνέπειες της ιδεολογικής προπαγάνδας. Προπαγάνδα η οποία λογικά έπρεπε μετά τον Ψυχρό Πόλεμο να προκαλεί γέλωτες πλην η κεκτημένη ιδεολογική επήρεια και τα επενδυμένα συμφέροντα κάθε είδους την διαιωνίζουν και στην μεταψυχροπολεμική εποχή.

Τα εσχατολογικά μοντερνιστικά ιδεολογικά δόγματα τα οποία διαιρούν την κοινωνία στο όνομα κυριολεκτικά κενών τυπολογιών –δεξιός, αριστερός, κομμουνιστής, συντηρητικός, προοδευτικός, αντιδραστικός, εθνικιστής, κοσμοπολίτης κτλ–, όπως συχνά εξηγήσαμε, δεν αποτέλεσαν και δεν αποτελούν κάτι το πολιτικά χειροπιαστό, μιας και ευφάνταστα ή παραπλανητικά υποστηρίζουν πως δύνανται βάσει δόγματος να κατασκευάσουν μια πολιτική ανθρωπολογία η οποία, μάλιστα, μπορεί να είναι και πλανητική (στην διεθνιστική, τουλάχιστον, εκδοχή των ιδεολογικών δογμάτων).

Όταν πολλά μέλ37-ifestos-polemosη ενός εθνοκράτους πάθουν μια τόσο μεγάλη πνευματική ζημιά ούτως ώστε αντί να βλέπουν την Πατρίδα ως συνυφασμένη με την Ύπαρξή τους και την Ελευθερία τους βλέπουν επικείμενους ενωμένους πλανήτες μέσα στους οποίους θα συγχωνευτούν αδιακρίτως, το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Είναι θανατηφόρο.

Όσοι πάσχουν από μια τόσο σοβαρή πνευματική ασθένεια (κατά τα άλλα ιάσιμη, με λίγη σκέψη, λίγη λογική και λίγο ορθολογισμό), δεν διστάζουν να στοχεύσουν τα οικεία κοινωνικοοντολογικά γεγονότα, δηλαδή την κοινωνική τους οντότητα, το δικό τους έθνος.

Στρέφονται κατά της πατρίδας τους προκαλώντας ζημιές στην οικεία πατρίδα, δίνουν λάθος μηνύματα σε «εχθρούς» και «φίλους» και προκαλούν χειμάρρους πολιτικού ανορθολογισμού στις ενδοκρατικές και διακρατικές σχέσεις.

Εάν δεν είναι Εφιάλτες (και ασφαλώς δεν είναι παρά μόνο απειροελάχιστοι) πάσχουν από επίκτητα αυτοκτονικά σύνδρομα: Πυροβολούν το οικείο έθνος, δηλαδή τον εαυτό τους. Πυροβολούν τον πολιτικό τους πλούτο, δηλαδή τις πολιτικές τους παραδόσεις. Εχθρεύονται οτιδήποτε είναι η Ιθάκη τους ακόμη και εάν ζουν εκεί και παρά το ότι είναι ο μόνος τρόπος που μπορούν να είναι συλλογικά ελεύθεροι.

Θέλουν να την αλλάξουν, λένε. «Να φτιάξουν-κατασκευάσουν μια άλλη». Μια άλλη η οποία ανάλογα με την επίκτητη πνευματική βλάβη στρεβλώνει η θέασή τους και βλέπουν άλλους κόσμους γεμάτους νεράιδες που εμφιλοχωρούν μέσα στην φαντασία τους ή που βρίσκονται πάνω στο υψηλό βουνό των ψευδαισθήσεών τους ή κατασκευάζονται 10.ADAM-WATSONαπό ξένους και τους την δίνουν για να τις σερβίρουν ως εσχατολογικό πολιτικό δηλητήριο.

Τους αναγνωρίζεις εύκολα γιατί τους φταίνε οι καταγωγικές τους αφετηρίες, εχθρεύονται όπως είπαμε τον οικείο πολιτισμό, απορρίπτουν την οικεία συλλογική ταυτότητα, σβήνουν τις ιστορικές μνήμες και γενικά πυροβολούν οτιδήποτε προσδίδει υπόσταση.

Αντί αυτής της υπόστασης οι ιδεολογικές Σειρήνες κηρύττουν μια άλλη πλανητική ανθρωπολογία που γεννήθηκε στο κεφάλι του ενός ή του άλλου ευφάνταστου ατόμου ή του θύματος-πολίτη που καταβρόχθισε τις αξιώσεις ισχύος των Κυκλώπων καθότι όπως λέμε και ξαναλέμε τα εσχατολογικά ιδεολογικά δόγματα ήταν πάντοτε, και έτσι θα είναι πάντα, μεταμφιέσεις ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος.

Τα σύγχρονα εσχατολογικά ιδεολογικά δόγματα του μοντερνισμού, για παράδειγμα, δεν μπορούν παρά να αποτελούν μεταμφιέσεις των αξιώσεων ισχύος των ηγεμονικών δυνάμεων. Υπόσχονται έσχατους τόπους και στην συνέχεια επιχειρώντας να εκπληρώσουν τους ηγεμονικούς σκοπούς προκαλούν τεράστια νεκροταφεία που γέμισαν την διαδρομή των δύο τελευταίων αιώνων ενώ το ίδιο ακριβώς εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας και στην μεταψυχροπολεμική εποχή.

 Τον πόλεμο απαιτείται να τον βλέπουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Το αντίθετο σημαίνει πολιτικό ανορθολογισμό και τα λαϊκίστικα παιχνίδια γύρω από αυτό το ζήτημα είναι και πολιτικά εγκληματικά γιατί προκαλούν μεγάλες ζημιές ή και πολεμική σύρραξη που μπορεί να αποβεί και μοιραία.

Ακολουθούν συντομογραφικά διατυπωμένες παρατηρήσεις επί γνωστών πτυχών που κατά τα άλλα έπρεπε να είναι αυτονόητος και γνωστές σε όλους πλην τα αίτια που προαK_Waltzbgναφέραμε θολώνουν την θέαση.  


  1. Ο πόλεμος δεν είναι μόνο η άσκηση φυσικής βίας.
    Είναι μια αλυσίδα με πολλούς κρίκους εκ των οποίων η άσκηση βίας είναι ένας μόνο κρίκος, βασικά ο τελευταίος. Στον πόλεμο καταλήγουμε όταν στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον δεν υπάρχει ισορροπία και ταυτόχρονα ο πολιτικός ανορθολογισμός αφθονεί.
  2. Ο πόλεμος ως φαινόμενο υπήρχε πάντοτε από καταβολής κόσμου και συνεχίζει να υπάρχει ως φαινόμενο που εκδηλώνεται μεταξύ οργανωμένων κυρίαρχων συλλογικών οντοτήτων.
  3. Καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορικής διαχρονίας ο πόλεμος ήταν ο σημαντικότερος διαμορφωτικός παράγοντας του ανθρώπινου συλλογικού γίγνεσθαι.
  4. Παρά το ότι ο πολιτικός πολιτισμός των διακρατικών σχέσεων καθιέρωσε συλλογική ασφάλεια και δεσμεύει τα κράτη για ειρηνική επίλυση των διαφορών, ο πόλεμος θα συνεχίζει να υπάρχει όσο θα υπάρχουν αίτια πολέμου (βλ. πιο κάτω).
  5. (Gilpin R.) Η ασφάλεια συλλογικών οντοτήτων είναι ή πρέπει να είναι η πρωταρχική αξία και το πρωταρχικό κριτήριο επιβίωσης και ευημερίας μιας κοινωνίας (βλ. πιο κάτω).
  6. Η αποτροπή πολέμου και αν χρειαστεί η επιτυχής αμυντική εκτέλεσή του συνεχίζει να είναι το κυριότερο εργαλείο των φιλειρηνικών κρατών κατά όσων απειλούν την ανεξαρτησία-ελευθερία της κοινωνίας τους.
  7. Οι Ένοπλες Δυνάμεις κάθε φιλειρηνικού κράτους είναι θεσμός συλλογικής ελευθερίας και η θέση / ρόλος τους είναι ανάλογης και αντίστοιχης ηθικής βαθμίδας όσο και η ανθρώπινη ελευθερία.

Ο Robert Girobert3bglpin στο μεγαλειώδες έργο του «Πόλεμος και αλλαγή στην διεθνή πολιτική» (Εκδόσεις Ποιότητα), σημειώνει ότι «η θεμελιώδης φύση των διεθνών σχέσεων δεν άλλαξε ανά τις χιλιετίες. Oι διεθνείς σχέσεις συνεχίζουν να είναι περιοδικοί και επαναλαμβανόμενοι αγώνες για πλούτο και ισχύ μεταξύ ανεξάρτητων δρώντων υπό συνθήκες διεθνούς αναρχίας. H ιστορία του Θουκυδίδη είναι το ίδιο χρήσιμος οδηγός για το πώς συμπεριφέρονται τα κράτη σήμερα όσο ήταν τότε, όταν γράφτηκε, τον 5ο αιώνα π.X.».

Ο Robert Gilpin διατυπώνει πολύ σημαντικά πορίσματα η κατανόηση των οποίων είναι προϋπόθεση έγκυρης άποψης για την διεθνή πολιτική. Σε συνέδριο διακεκριμένων αγγλοσαξόνων διεθνολόγων αφού περίπου υπονόησε πως συνάξεις σε συνέδρια και επιστημονικές πασαρέλες ενδέχεται να συγκροτούν συμμορία εγκληματιών αν μιλούν ανορθολογικά και ανεύθυνα ή προπαγανδιστικά για τα αίτια πολέμου, επισήμανε ότι στην αφετηρία κάθε σοβαρής διεθνολογικής συζήτησης, απαιτείται να υπάρχει συναίνεση για θεμελιώδεις και πασίδηλες πτυχές του διεθνούς συστήματος:

  1. Ιστορικά και σήμερα στην διεθνή πολιτική ο κανόνας είναι η αναρχία [απουσία παγκόσμιας εξουσίας] και η σύγκρουση. Η ευταξία η δικαιοσύνη και η ηθική είναι η εξαίρεση. Αυτή η αντικειμενική διαπίστωση δεν προκρίνει την πολιτική και ηθική στάση κάποιου, τονίζει με ευστοχία κατά των «επιστημονικών συκοφαντών» ο Gilpin αλλά μια ρεαλιστική εκτίμηση των διεθνών σχέσεων.
  2. Η ισχύς είναι ο καθοριστικός παράγων των διεθνών πολιτικών δρώμενων.

  3. Καθ’ όλη τη διάρκεια της γνωστής ιστορίας, βασική μονάδα κοινωνικής οργάνωσης στον διεθνή χώρο και θεμέλιο των πολιτικών σχέσεων είναι η «ομάδα»
    και όχι τα άτομα ή οι τάξεις. Στα νεότερα χρόνια, αυτές τις ανταγωνιζόμενες ομάδες-φυλές τις ονομάσαμε “έθνη-κράτη” και την πίστη-νομιμοφροσύνη σ’ αυτά “εθνικισμό”.
  4. Σ’ ένα κόσμο με ανεπάρκεια πόρων οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι για τη διανομή τους ως ομάδες και όχι ως άτομα.
  5. Για τους hedleybullπερισσότερους από εμάς, η πίστη και νομιμοφροσύνη στην κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκουμε είναι υπεράνω όλων των άλλων κριτηρίων ή παραγόντων εκτός της οικογένειας.
  6. Αν και η μορφή και ο χαρακτήρας αυτών των κοινωνικών ομάδων μεταβάλλεται –φυλές, βασίλεια, αυτοκρατορίες, έθνη-κράτη– κατά καιρούς λόγω οικονομικών, δημογραφικών και τεχνολογικών αλλαγών, ατυχώς, η θεμελιώδης συγκρουσιακή φύση της μεταξύ τους σχέσης δεν μεταβάλλεται».
  7. Παρατηρείται πως στις πολιτικές σχέσεις όλων των ειδών και όλων των επιπέδων σ’ όλες τις εποχές η ισχύς και η ασφάλεια είναι πρωταρχικής σημασίας στον προσδιορισμό των ανθρωπίνων κινήτρων.
  8. (Παραπέμποντας στον Θουκυδίδη, ο Gilpin συνεχίζει αναφέροντας). Η συμπεριφορά των ανθρώπων επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες ή κριτήρια όπως τιμή, απληστία και προπαντός φόβο τα οποία συναρτώνται άμεσα με την ισχύ, την θέση και τον ρόλο. Οι άνθρωποι, επιβραβεύουν, επίσης, την αλήθεια, την αρετή, την καλοσύνη και την ομορφιά. Αυτές οι αγαθές επιδιώξεις και ηθικά κριτήρια, όμως, χάνονται, εάν, υπό συνθήκες συνεχών και έντονων αγώνων ισχύος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων, δεν διασφαλιστούν                    

Τελειώνω με μια «πληροφορία» όσον αφορά την τελευταία επισήμανση που ίσως κάτι σημαίνει για την συγκαιρινή συμφορά των νεοελλήνων. Ανεβαίνοντας στο γραφείο μου έχω οκτώ περίπου κάσες αποκόμματα ή αρθρίδια η δήθεν δοκίμια που εμπίπτουν σε αυτό που ονομάζεται «δολοφονία επιστημονικού χαρακτήρα» ήKontogKosmB και απλή «δολοφονία χαρακτήρα». Έγραψα στο παρελθόν ότι αναλύοντάς τα εντός εισαγωγικών θα συγκροτούσα βιβλίο για να εκτεθούν αυτοί οι επιστημονικοί λίβελοι οι οποίοι, επιπλέον, επειδή δημοσιεύονταν σε μαζικά μέσα επικοινωνίας συνιστούσαν και με μαζική ροή δηλητηρίου κατά της γνώσης της σύγχρονης διεθνούς πολιτικής και κατά του πολιτικού ορθολογισμού των νεοελλήνων. Τα ίδια ή περίπου τα ίδια, εξάλλου, δεν σταμάτησαν ακούγονται! Εκλεκτός συνάδελφος, πάντως, μου είπε μια εξαιρετική ιδέα: Αντί να δώσω μεγάλη σημασία σε πρόσωπα και «ιδρύματα» να τα σκανάρω όλα και να τα αναρτήσω σε μια ιστοσελίδα. Δημόσια όλα είναι καθότι επειδή scripta manent αποτελούν «αρχειακό υλικό». Αυτό λοιπόν θα γίνει μόλις βρω χρόνο.

3.12.2015

Υστερόγραφο 4.12.2015

» ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ. ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΕ, ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
Η άσκηση βίας, γράψαμε χθες πιο πάνω, δεν είναι παρά μόνο ένας κρίκος της αλυσίδας του πολέμου. Ο Λιθουανός Επίτροπος της ΕΕ, διαβάζουμε, επισκεπτόμενος την Λέσβο έγραψε τα εξής χαρακτηριστικά:
«Δεν ήμουν στην Αφρική, ούτε σε κάποια απομακρυσμένη αναπτυσσόμενη χώρα. Τα είδα όλα αυτά εδώ στην ΕΕ, στο νησί της Λέσβου, στην Ελλάδα. Σοκαρίστηκα, έφριξα». «Ήμουν σε μια ακτή, όταν έφθασε μια μικρή βάρκα, όπου βρίσκονταν γυναίκες και παιδιά, κάποια άρρΉφαιστος Θεόςωστα, κάποια απλά εξαντλημένα, παγωμένα, αφυδατωμένα. Δεν υπήρχε μέρος για την εξέταση ή την περίθαλψή τους, δεν υπήρχε εξοπλισμός, ούτε προσωπικό υγείας, εκτός από έναν γιατρό μιας ΜΚΟ. Κανένα ασθενοφόρο, καμία κουβέρτα. Μου είπαν ότι τρία μικρά παιδιά που είχαν φτάσει στην ίδια παραλία πέθαναν από υποθερμία μερικές ημέρες πριν. Κύριε Πρόεδρε δεν ήμουν στην Αφρική, ούτε σε κάποια απομακρυσμένη αναπτυσσόμενη χώρα. Τα είδα όλα αυτά εδώ στην ΕΕ, στο νησί της Λέσβου, στην Ελλάδα. Σοκαρίστηκα, έφριξα».

Στο κείμενο πιο πάνω αλλά και σε πολλά άλλα εκτενέστερα μιλήσαμε για ενδοκρατικό και διακρατικό ορθολογισμό versus ανορθολογισμό. Ανορθολογικοί είναι όλοι όσοι δεν βλέπουν τα σύνορα.

Δεν βλέπουν οι ηθικοί αυτουργοί ότι οι δύσμοιροι αυτοί άνθρωποι δεν θα βρίσκονταν prosfyges1σε αυτή την κατάσταση και οι ακτές της Ελλάδας δεν θα μεταμορφώνονταν σε συλλέκτη κακόμοιρων ανθρώπων:

  • Εάν είχαν ένα συγκροτημένο και ισχυρό κράτος μέσα στο οποίο θα διαμόρφωναν διαρκώς την πολιτική τους ανθρωπολογία σύμφωνα με τις ιστορικές τους προϋποθέσεις,
  • Εάν οι νομικιστές κάθε είδους δεν ενθάρρυναν τον βομβαρδισμό τους για να ηδονίσουν τον άπληστο διεθνιστικό τους εγκέφαλο,
  • Εάν η Θουκυδίδεια ρήση για ισορροπία κατίσχυε ως θέσφατο των διακρατικών σχέσεων αφήνοντας περιθώρια σε όσους πολίτες πλούσιων κρατών ήθελαν να προσφέρουν αρωγή και αλληλεγγύη (και όχι τα κράτη τους να ρίχνουν βόμβες)
  • Εάν οι Δαρβινιστές οικονομολόγοι των δογμάτων «αποτελεσματικότητας» δεν κατανοούσαν ότι η διανεμητική δικαιοσύνη κάθε κράτους απαιτείται να σμιλεύεται σύμφωνα με τις prosfygesανθρωπολογικές προϋποθέσεις κάθε κοινωνίας οπότε πρωταρχική σκέψη είναι οι ισόρροπες διακρατικές σχέσεις και όχι το άνοιγμα των συνόρων αδιακρίτως και προς όφελος των κερδοσκόπων και των ηγεμονικών συμφερόντων,
  • Εάν παγαλάκια δήθεν επιστήμονες δεν έβλεπαν το γεγονός ότι δεν υπάρχουν υπέρτεροι πολιτισμοί που θα ηγεμονεύσουν τους διεθνείς θεσμούς φέρνοντας μια αγγλοσαξονική τ
    άξη περίπου μεγαλόψυχη, υπερεθνική και καντιανά αιώνια (σήμερα αγγλοσαξονική, αύριο κινέζικη ή ινδική ανάλογα με το ποια δύναμη δεσπόζει)
  • Εάν, εάν, και τα λοιπά και τα λοιπά, που αναπτύσσονται σε δεκάδες χιλιάδες βασανιστικά τεκμηριωμένες σελίδες τις οποίες ο κάθε τσαρλατάνος σε υπανάπτυκτα κράτη έχει το «δι
    καίωμα επιστημο
    νικής ελευθερίας» να πυροβολεί σύμφωνα με το ηδονιστικό του γούστο.

Καμιά αντίρρηση ότι έσχατοι τόποι δεν υπάρχουν. Θα βρισκόμουν σε αντίθεση με όσα γράφω επί δεκαετίες εάν πω ότι υπάρχουν χλοεροί διεθνείς τόποι. Το αντίθετο λέμε ότι η διεθνής πολιτική είναι μια Οδύσσεια.

Αυτό που μετράει, ενΟδυσσεια2 τέλει, είναι το κατά πόσο βρισκόμαστε στον σωστό προσανατολισμό προς την Ιθάκη-Πατρίδα και εάν φροντίζουμε σύμφωνα με τα παθήματα των Οδυσσέων να δημι
ουργούμε τις κατά το δυνατό καλύτερες προϋποθέσεις.

Αυτό δεν ισχύει εάν κανείς κινείται όχι προς την Ιθάκη-Πατρίδα αλλά προς τον αντίθετο προσανατολισμό και όταν αντί γνώσης των προϋποθέσεων πολλοί νεφελοβατούν ή γίνονται έρμαιο οικουμενικίστικων μεταμφιέσεων αξιώσεων ισχύος με τα οποία τα ηγεμονικά κράτη ποτίζουν τους Ιθαγενείς των κρατών-στόχων.

Συνήθως βέβαια, αυτό ισχύει, για κράτη-στόχους σε ευαίσθητες γεωπολιτικές ζώνες όπου εκτυλίσσονται ηγεμονικές διενέξεις και όπου υπάρχουν άφθονοί πλουτοπαραγωγικοί πόροι. Όλως περιέργως …

Οι σκηνές κακότυχων ανθρώπων που ταλαιπωρούνται μέσα στις θάλασσες, πνίγονται και σωρεύονται στις ακτές της Νότιας προς το παρόν Ευρώπης είναι σκηνές θλιβερές. Θλίβουν κάθε πολιτισμένο άνθρωπο. Η θλίψη και ο οίκτος, όμως, είναι ένα πράγμα και η γνώση των αιτίων άλλο. Μετριασμός αυτής της συμφοράς και καλλιέργεια του πολιτικού ορθολογισμού που θα εξαλείψει τέτοια φαινόμενα ή θα τα μετριάσει απαιτεί γνώση των αιτίων.

 

4κεφ5 2 22IR STRUCTURE (2)

Waltz 10 positions 001

 

 

Ήφαιστος ΘεόςΠ. Ήφαιστος – P. Ifestos
www.ifestosedu.grinfo@ifestosedu.gr

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

 

Advertisements


Κατηγορίες:Διεθνής πολιτική, Διεθνείς σπουδές, Παναγιώτης Ήφαιστος

Ετικέτες: , , , ,

Αρέσει σε %d bloggers: