22.5.2006. Στρατηγική μειονότητα (υπό δημοσίευση)

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ (υπό δημοσίευση)

Παναγιώτης Ήφαιστος

Το συμφέρον των ελλήνων, των τούρκων και όλων των λαών της περιοχής είναι να συνυπάρξουν ειρηνικά στην βάση της διεθνούς νομιμότητας: Διεθνής νομιμότητα σημαίνει ότι, εάν και όταν υπάρχουν «διαφορές», οι εμπλεκόμενοι αποδέχονται την ειρηνική επίλυση των διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο που είναι και το μόνο αρμόδιο να ερμηνεύσει τις Συνθήκες. Αυτά είναι και τα αντικειμενικά κριτήρια που προσδιορίζουν την διαφορά μεταξύ φιλειρηνικού και μη φιλειρηνικού κράτους. Εξάλλου, επειδή το διεθνές σύστημα είναι ατελές, όταν η άλλη πλευρά δεν αποδέχεται την διεθνή νομιμότητα, η άλλη αναπτύσσει αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική που διασφαλίζει την ισορροπία δυνάμεων και αποτρέπει τόσο τον πόλεμο όσο και την εκπλήρωση των αναθεωρητικών αξιώσεων χωρίς πόλεμο. Εδώ και τρις δεκαετίες, η Ελλάδα, η φιλειρηνική δηλαδή πλευρά της λεγόμενης ελληνοτουρκικής διένεξης, λίγο-πολύ αυτό κάνει. Όμως, σταδιακά αλλά σταθερά, η αξιοπιστία της εθνικής μας στρατηγικής κυριολεκτικά βουλιάζει:

1ον), Έγιναν λάθος εκτιμήσεις όσον αφορά την πορεία της Ευρώπης η οποία ούτε σε πολιτική ένωση εξελίσσεται ούτε αυτόνομη άμυνα αποκτά. 2ον), Έγιναν λάθος εκτιμήσεις όσον αφορά την εξέλιξη του διεθνούς συστήματος: Αντί «ανθόσπαρτου» διεθνούς συστήματος που πρόβλεπαν οι αμερικανοτραφείς αναλυτές επώνυμου ιδρύματος, πορευόμαστε από το κακό στο χειρότερο. 3ον) Εφησυχάσαμε επειδή πολλοί πίστεψαν πως οι δημοκρατίες δήθεν δεν πολεμούν και πως η άνευ όρων και προϋποθέσεων κατευναστική στάση μας απέναντι στην Άγκυρα θα απέδιδε. Αποτέλεσμα: Παρ’ ολίγο να χάσουν την ελευθερία τους για πάντα εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Κύπρο, ενώ δεν διαπραγματευτήκαμε ορθολογιστικά τους όρους της πορείας της Τουρκίας προς την Ευρώπη. 4ον) Αφήνουμε τους στρατοκράτες της Άγκυρας να επαναλάβουν τα κυπριακά κατορθώματά τους, δηλαδή να μετατρέπουν την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης σε στρατηγική μειονότητά τους. Ακόμη χειρότερα, ύστερες πολιτικά ανεύθυνες κομματικές επιλογές κουβαλούν νερό στον μύλο της Άγκυρας.

Το πρόβλημα νομίζω είναι ότι πολλοί συγχέουν την πολυπολιτισμική κοινωνία με το πολυπολιτισμικό κράτος. Σ’ αυτό ίσως οφείλεται και η απίστευτη υποστήριξη ή αδράνεια απέναντι στο σχέδιο Αναν πολλών καλόπιστων πολιτικών και διανοουμένων. Τώρα το ίδιο επαναλαμβάνεται στην Θράκη. Όμως, κανένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει αν κατακερματιστεί εσωτερικά στην βάση της εσωτερικής του πολυμορφίας. Κάθε κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση σημαίνει πορεία προς διάσπαση. Τέτοιες ανοησίες θα εξέλιπαν αν όλοι κατανοήσουν ότι είναι ένα πράγμα ο σεβασμός των αρχών και των συμβάσεων του πολιτικού μας πολιτισμού όπως οι Συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλο πράγμα η δημοκρατική επιταγή «η πλειονότητα κυβερνά και η μειονότητα διασφαλίζεται». Στο κατώφλι του 21ου αιώνα κανένας έλληνες δεν έχει πρόβλημα με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων. Τα περί αντιθέτου είτε είναι αφέλειες είτε μεταμφίεση αναθεωρητικών αξιώσεων. Το ροκάνισμα των κοσμοθεωριών μας και του ανθρωπολογικών μας βάσεων, εξάλλου, υπονομεύει τον κοινωνικοπολιτικό μας ορθολογισμό, την πολιτειακή συνοχή και τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού κατά του ηγεμονισμού υποβαθμίζοντάς μας στο διεθνές και ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Και κάτι άλλο: Λάθη και παραλείψεις παρελθουσών δεκαετιών –μια εξήγηση είναι ότι οφείλονταν στην αδυναμία και στην εξάρτηση που σήμερα επανέρχεται–, δεν δικαιολογούν τωρινές δικές μας (κομματικές) ενέργειες που μετατρέπουν τους μειονοτικούς σε στρατηγική μειονότητα της Άγκυρας. Κάτι τέτοιο θα βλάψει όλους: Τους μειονοτικούς, τον υπόλοιπο ελληνικό λαό και τον τουρκικό λαό. Λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει …

Αρέσει σε %d bloggers: