Hurriyet, 2.7.2010. Το Αιγαίο μυρίζει πετρέλαιο και…μπελάδες

Hurriyet, 2.7.2010. Το Αιγαίο μυρίζει πετρέλαιο και…μπελάδες-
NB Π. ¨Ηφ. Βρίσκω τα πιο κάτω άρθρα σημαντικά και τα (ανα)δημοσιεύω. Δείχνουν γιατί η δημοσίευση του Στρατηγικού βάθους βοηθά στο να καταλάβουν όλοι σωστά και ορθολογιστικά το διακύβευμα

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς πρόσεξαν τον πιθανό «διπλωματικό πόλεμο» που θα μπορούσε να ξεσπάσει μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας τις τελευταίες ημέρες. Χρησιμοποιώ τη λέξη «πιθανό» γιατί οι δύο χώρες μόλις πρόσφατα υπέγραψαν «το μεγαλύτερο αριθμό συμφωνιών συνεργασίας στην ιστορία» παρόλο που μερικοί τα ονομάζουν «απλά ένα κομμάτι χαρτί» το οποίο θα μπορούσε να υπογραφεί εύκολα από τους γραμματείς και όχι από πρωθυπουργούς κτλ.
http://www.newstime.gr/resources/2010-06/petrelaio_aigaio-thumb-medium.jpg Παρόλ’ αυτά, όπως διαβάζουμε στο δημοσίευμα της εφημερίδας Hurriyet, κανείς δεν αμφιβάλει ότι σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, η επίσκεψη του Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα τον προηγούμενο μήνα ήταν ένα τέλειο τρικ δημοσίων σχέσεων τόσο για τον Τούρκο όσο και για τον Έλληνα πρωθυπουργό. Τα φιλικά προσκείμενα ΜΜΕ εκατέρωθεν του Αιγαίου του έδωσαν την ανάλογη σημασία ενώ ήταν ελάχιστες οι επικριτικές φωνές που ακούστηκαν. Όμως, αν κάποιος ρίξει μια προσεκτική ματιά στα κείμενα που γράφτηκαν για το γεγονός, θα καταλάβει ότι θα πρέπει να περιμένουμε πολλά χρόνια για να δούμε σοβαρά βήματα για την εξασφάλιση της ειρήνης και την προώθηση των διμερών συνεργασιών.
Ίσως όμως σύντομα να έχουμε διμερή προβλήματα σύμφωνα με δημοσίευμα της Hurriyet του περασμένου Σαββάτου με τίτλο «Γίνονται οι προεργασίες για να αυξήσει τους τόνους η Ελλάδα». Το δημοσίευμα εξηγούσε πως η Ελλάδα θα ξεκινήσει να ψάχνει για πετρέλαιο και αέριο στο Αιγαίο, οπότε και θα ανακινήσει τα άλυτα προβλήματα που υπάρχουν για το πέλαγος που χωρίζει τις δύο χώρες.
Η ενδεχόμενη διαφωνία προέκυψε από μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του υπουργού Γιάννη Μανιάτη στον Real FM. Ο κύριος Μανιάτης, είναι υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, θέματα τα οποία ο κύριος Παπανδρέου έχει βάλει πολύ ψηλά στην ατζέντα του.
Στη συνέντευξη ο κύριος Μανιάτης εξηγεί πως η κυβέρνηση του κυρίου Παπανδρέου σχεδιάζει να ιδρύσει έναν ειδικό οργανισμό που θα επιβλέπει τους διαγωνισμούς για την παραχώρηση συμβολαίων-πιθανόν σε ξένες εταιρίες-για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και αερίου σε διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένου και του Αιγαίου.
Στη συνέχεια, ο υφυπουργός ρωτήθηκε αν τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί τις πηγές στο Αιγαίο, σχετιζόντουσαν με τις σχέσεις με την Τουρκία. Ο κύριος Μανιάτης απάντησε «οι σχέσεις μας αναφορικά με τους υδρογονάνθρακες διέπονται από το διεθνές δίκαιο. Η χώρα μας σέβεται απολύτως τους κανονισμούς του διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα δεν έχει καμία πρόθεση ούτε να καταπατήσει τα δικαιώματα της Τουρκίας και σίγουρα να μην παραδώσει τα δικά μας δικαιώματα στη γείτονα.»
Ο δημοσιογράφος επέμεινε «και τι θα γίνει αν οι εν λόγω περιοχές βρίσκονται σε περιοχές που η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία;» ο υφυπουργός απάντησε ως εξής: «Αυτά τα θέματα είναι στην αρμοδιότητα του υπουργείου Εξωτερικών. Δεν θα ήθελα να υπεισέρθουμε σε αυτή τη συζήτηση. Όμως θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι ο δημόσιος οργανισμός που θα είναι υπεύθυνος για τους διαγωνισμούς θα κάνει τη δουλειά του με σοβαρότητα και δεν θα παραδώσει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης της Ελλάδας σε κανέναν. Έχουμε και άλλους γείτονες, όχι μόνο τους Τούρκους» ενώ συμπλήρωσε ότι ο οργανισμός θα συσταθεί εντός των επόμενων εβδομάδων.
Ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών Αχμέντ Νταβούτογλου συνεχίζει το δημοσίευμα, πρόσφατα έχει βρεθεί στο κέντρο της προσοχής αφού είναι ο αρχιτέκτονας της νέας εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Πολλοί έχουν εκφράσει τις αμφιβολίες τους για την πολιτική του Τούρκου ακαδημαϊκού. Για τους Έλληνες, αποτελεί έναν γρίφο. Είναι ένας από τους λίγους Τούρκους πολιτικούς που δεν προκάλεσαν τα κλασσικά αρνητικά σχόλια όταν έγινε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας.
Οι Έλληνες είχαν μείνει εμβρόντητοι από τον μειλίχιο και ήσυχο ακαδημαϊκό που είχε την φήμη ότι έχει αναλυτική σκέψη. Τα ελληνικά μέσα του προσέδιδαν επιθετικούς προσδιορισμούς όπως «αλεπού ή γάτα», δίνοντας έμφαση στην οξυδέρκεια του υπουργού. Ακόμα και πολλοί Έλληνες ακαδημαϊκοί μιλούσαν για το «επιστημονικό μυαλό» του νέου Τούρκου ΥΠΕΞ, οι ίδιοι που κανονικά δεν είχαν καλό λόγο για τους Τούρκους ομολόγους τους. Πολλοί άλλωστε επέμεναν ότι θα έπρεπε να μεταφραστεί το…900 σελίδων βιβλίο του στα ελληνικά το οποίο και έγινε από τον Ν. Σαρρή. Το βιβλίο “Strategic depth: the international position of Turkey” εκδόθηκε τον Ιούνιο στην Ελλάδα και αποτελεί ήδη θέμα συζητήσεων.
Πλέον η προσωπικότητα του κυρίου Νταβούτογλου είναι πιο κατανοητή για τους Έλληνες, αφού είναι πλέον δημόσια τα ιδεολογικά του πιστεύω για μια μεγάλη Τουρκία που θα γίνει ένας από τους σημαντικούς παίκτες στο καινούριο διεθνές modus vivendi.
Όμως, αυτό που προκαλεί τον φόβο στους Έλληνες αναγνώστες είναι η θέση της Τουρκίας σε σχέση με τους άμεσους γείτονες και ειδικά ένα κεφάλαιο συνεχίζει το δημοσίευμα.
Για το Αιγαίο ο κύριος Νταβούτογλου λέει συγκεκριμένα «η πηγή του βασικού προβλήματος στο Αιγαίου είναι η αντίθεση μεταξύ γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και της τωρινής κατάστασης status quo. Παρόλο που τα νησιά του Αιγαίου είναι η φυσική προέκταση της γεωλογικής κατασκευής της χερσονήσου της Ανατόλιας και δεδομένων των γεωπολιτικών αναγκαιοτητών που προκύπτουν από την παραπάνω διαπίστωση και σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες, οι πολιτικοί τα έδωσαν στην Ελλάδα, οπότε και προκύπτουν τα προβλήματα της υφαλοκρηπίδας, του FIR, της αποστρατικοποίησης των νησιών κ.ου.κ.» εξηγεί ο κύριος Νταβούτογλου στο βιβλίο του.
Σύμφωνα με την απλή λογική, μήπως εξυπακούεται βάσει της συλλογιστικής του κυρίου Νταβούτογλου ότι η Τουρκία θα αμφισβητήσει την εθνική αυτοκυριαρχία στο Αιγαίο και θα ζητήσει αλλαγή του υπάρχοντος status quo; Δεν θέλει και πολύ για να γίνει το μπαμ όταν σε μερικές εβδομάδες η Ελλάδα θα ξεκινήσει το διεθνή διαγωνισμό για ένα πέλαγος που το διεκδικεί και ο γείτονας.

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα:
http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=aegean-oil-trouble-again-2010-06-28
Aegean oil, trouble again?
Monday, June 28, 2010
Ariana FERENTINOU
I do not know how many noticed a potential “diplomatic war” emerging between Turkey and Greece during the last few days. I should be careful and say “potential” because the two countries only recently signed the “biggest-ever number of memoranda of understanding in their history” – although some would like to call them “just pieces of paper” which could have been easily signed by ministerial secretaries rather than prime ministers, etc.
Still, no one doubts that in these difficult days, Recep Tayyip Erdoğan’s visit to Greece last month was an excellent publicity stunt both for him and George Papandreou. It received maximum coverage by overwhelmingly friendly media in both countries with only a few critical voices barely heard over a loud unison of approval. However, between the plethora of commentary lines written for the occasion one could get the message that for concrete results to secure peace and to promote bilateral cooperation, we will have to wait longer.
But we may not have to wait that long for bilateral problems, according to a news story published in Hürriyet newspaper last Saturday headlined “Preparations from Greece to pull the rope (to increase tension)” explaining that Greece is planning to start searching for oil and gas in the Aegean, hence stirring up the unsolved issues over the Aegean.
The potential point of disagreement emerged with an interesting radio interview by the Greek minister Y. Maniatis to the Greek private radio Real FM. Mr. Yiannis Maniatis holds the portfolio of the newly formed ministry for the Environment, Energy and Climate Change, areas to which Papandreou promised to pay special attention.
In this interview, Mr. Maniatis describes how the Papandreou government is planning to set up soon a special public organization which will oversee the bids for allocating contracts – probably to foreign bidders – for the exploration of oil and gas resources in various parts of Greece, including the Aegean Sea.
Then he is asked whether the plans of the Greek government to extract Greek natural resources in the Aegean depended on the relations with Turkey.
To this Mr. Maniatis replied: “Our relations regarding the search for hydrocarbons are governed by international law. Our country fully respects the regulations of international law. Greece does not have any intention either to breach the rights of Turkey, or, certainly, to surrender any of our rights to our neighbor.”
The journalist insists and asks for clarification: “And what will happen with areas where Turkey is disputing our sovereignty?” The Greek minister gives the following answer: “These are issues that are dealt mainly at the level of the Ministry of Foreign Affairs. I would not like to enter this discussion. However, I would like to assure you that the public organization which will organize the bidding for the contest will do its work with utmost seriousness and will not surrender even a decimeter of Greek exploratory rights to anybody. We have other neighbors, too, we do not have just the Turks,” said Mr. Maniatis who announced that the setting up of the new public organization is “a matter of a few weeks.”
Turkish Foreign Minister professor Ahmet Davutoğlu has been recently at the center of attention as the architect of a new foreign policy of his country whose effectiveness is now disputed not only by his opponents but also by some of his friends, at home and abroad. For the Greeks, he has been so far something of a puzzle. Interestingly enough, he is one of the very few Turkish politicians who did not cause stereotypical negative reflexes when he took over as head of Turkish foreign policy.
Greeks were mostly perplexed by this smiling, mild man who came from the academic world with a reputation of a good analytical mind. Adjectives like “fox or cat,” attributed by the Greek media only added to his reputation of smartness. He has been certainly the object of intense curiosity and fascination by his colleagues in the international relations circles of the Greek social scientists as he gave them generous portions of theoretical stuff for discussion.
Even the most cautious professors known for their anti-Turkish feelings spared some complimentary words for the “scientific mind” of the new Turkish foreign minister whom they could have met as a colleague at an international colloquium. So much was the interest in Davutoğlu’s ideas on a new Turkish foreign policy, that one Greek academic suggested that it was imperative that Davutoğlu’s book should be translated into Greek – a Herculean task for the translators of this nearly 900 pages oeuvre of diplomatic wisdom. Eventually the book “Strategic depth: The international position of Turkey” was published in Greek at the beginning of June edited by professor N. Sarris becoming, as expected, the subject of hot debate.
It was the translation of his book into Greek that gave flesh to Davutoğlu for the Greek public. Now, the smiling, mild minister was seen through a specific ideological framework of a greater Turkey becoming an important player in the new geostrategic balances of our world.
But it is the position of Turkey in its immediate neighborhood that is causing a serious headache to his Greek readers. And it is one particular chapter that we should look more carefully for the sake of this column.
Here is what he says about the Aegean: “The source of the main problem in the Aegean is the contrast between the geological and geopolitical reality and the current status quo. Contrary to the fact that the islands in the Aegean Sea are the natural extension of the geological structure of the peninsula of Anatolia, and to the geopolitical necessities borne out of the above situation, the political distribution was made through international agreements, in favor of Greece, which is something that inflames problems like the continental shelf, the territorial waters, the air space, the FIR, the areas of command and control and the demilitarization of the islands,” writes professor Davutoglu in his book.
I am neither a strategist nor an international relations expert, certainly not a politician. I can only work with some simple logic. Is it not obvious that Davutoğlu’s expressed policy is for Turkey to challenge the sovereignty of the Aegean and to push for the change of the status quo? And don’t you see the potential flash point if Greece “in a few weeks” launches an international bid for the exploration of the natural resources in a sea that is half disputed by its neighbor?

Aegean oil, trouble again?, της Αριάνας Φερεντίνου

http://tvxs.gr/node/61344/363323

Η πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα υπήρξε αναμφίβολα επιτυχημένη από επικοινωνιακή τουλάχιστον άποψη. Ωστόσο, παρά τον εντυπωσιακό αριθμό μνημονίων που υπεγράφησαν, κατέστη σαφές ότι δεν ελήφθησαν συγκεκριμένα μέτρα για τη διασφάλιση της ειρήνης και την προώθηση της διμερούς συνεργασίας, υποστηρίζει σε άρθρο γνώμης η Αριάνα Φερεντίνου, στη αγγλόγλωσση Hürriyet Daily News με τίτλο «Aegean oil, trouble again?».

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Μανιάτη στον ελληνικό ιδιωτικό σταθμό Real Fm περί δημιουργίας δημόσιου φορέα ο οποίος θα έχει την εποπτεία διαγωνισμού, στον οποίο θα συμμετέχουν ξένες επενδυτικές εταιρίες με στόχο τη διεξαγωγή ερευνών για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα προβλήματα στις διμερείς σχέσεις θα καταστούν εμφανή στο προσεχές χρονικό διάστημα.

Ερωτηθείς κατά πόσο η ανόρυξη κοιτασμάτων στο Αιγαίο εξαρτάται από τη σχέση της Ελλάδας με την Τουρκία, ο κ. Μανιάτης απάντησε: «Οι σχέσεις στις έρευνες υδρογονανθράκων διέπονται από το Διεθνές Δίκαιο. Η χώρα μας σέβεται απολύτως του κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Δεν έχει διάθεση ούτε να καταπατήσει δικαιώματα της Τουρκίας, ούτε ασφαλώς και να εκχωρήσει σε οποιονδήποτε γείτονα δικαιώματα που είναι δικά μας».

Απαντώντας στη συνέχεια για τις περιοχές, των οποίων η ελληνική κυριαρχία αμφισβητείται από την τουρκική πλευρά, ανέφερε: «Αυτά είναι ζητήματα που κυρίως αντιμετωπίζονται σε επίπεδο Υπουργείου Εξωτερικών. Δεν θα ήθελα να μπω σε αυτή τη συζήτηση. Θα ήθελα, όμως, να σας διαβεβαιώσω ότι ο δημόσιος φορέας, που θα αναλάβει την προκήρυξη των διαγωνισμών, θα κάνει με πολύ σοβαρότητα τη δουλειά του και δεν πρόκειται να εκχωρήσει ούτε μια σπιθαμή ελληνικών δικαιωμάτων έρευνας σε οποιονδήποτε. Έχουμε και άλλους γείτονες, δεν έχουμε μόνο τους Τούρκους».

Στη συνέχεια, η αρθρογράφος αναφέρεται εκτενώς στην αινιγματική, για πολλούς Έλληνες, προσωπικότητα του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και αρχιτέκτονα της νέας εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου. Το ενδιαφέρον από ελληνικής πλευράς ήταν τόσο μεγάλο που οδήγησε στην κυκλοφορία του ογκώδους έργου του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, με τίτλο «Στρατηγικό Βάθος: H διεθνής θέση της Τουρκίας» και στην Ελλάδα. Όπως ήταν αναμενόμενο, το βιβλίο του κ. Νταβούτογλου προκάλεσε αντιδράσεις και έντονο προβληματισμό ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιλήψεις του για το ρόλο της Τουρκίας ως δύναμης στην περιοχή.

Κεφάλαιο, το οποίο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η πηγή του κυριότερου προβλήματος στο Αιγαίο έγκειται στην αντίθεση μεταξύ γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του υφιστάμενου status quo. Σε αντίθεση με το γεγονός ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αποτελούν τη φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Ανατολίας και των γεωπολιτικών αναγκαιοτητών που προέρχονται από την παραπάνω κατάσταση, η πολιτική κατανομή υλοποιήθηκε δια μέσου διεθνών συμφωνιών προς όφελος της Ελλάδας, γεγονός το οποίο αναζωπυρώνει προβλήματα, όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, το FIR, οι περιοχές ελέγχου, καθώς και θέματα αποστρατικοποίησης των νησιών».

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς διεθνολόγος για να αντιληφθεί ότι ο στόχος της πολιτικής Νταβούτογλου, έτσι όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο του, συνίσταται στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας στο Αιγαίο και στην προσπάθεια για αλλαγή του status quo, ούτε για να μαντέψει την κρίση που θα μπορούσε δυνητικά να προκύψει από την πρόθεση της Ελλάδας να διερευνήσει κοιτάσματα σε μια θάλασσα, που κατά το ήμισυ αμφισβητείται από την Τουρκία, καταλήγει το άρθρο γνώμης της Αριάνας Φερεντίνου.

Αρέσει σε %d bloggers: