Τον Απρίλιο 1967 εκτελέστηκε πραξικόπημα που εγκαθίδρυσε ένα αδίστακτο δικτατορικό καθεστώς στην Ελλάδα. Το χουντικό πραξικόπημα στις 21 Απριλίου 1967 με το οποίο άρπαξαν την εξουσία σπιθαμιαίου πολιτικού αναστήματος πράκτορες ξένων δυνάμεων, δεν ήταν ένα περιστασιακό γεγονός. Επί μια επταετία κορύφωσε και ενσάρκωσε τις παθογένειες του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Χρήζει εξαρχής να τονιστεί ότι, εξ αντικειμένου και καταμαρτυρούμενα, οι δικτάτορες της χούντας δεν αντιπροσώπευαν και δεν αντιπροσωπεύουν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, εξ ου και αναρίθμητοι αξιωματικοί εκδιώχθηκαν ή φυλακίστηκαν.

Η χούντα του 1967 είναι ένας από τους πολλούς κρίκους μιας διαχρονικής αλυσίδας παθογενειών και κάθε επέτειος του χουντικού πραξικοπήματος αφορμή υπόμνησης των κύριων και εξ αντικειμένου σημαντικών παθογενειών του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Το εγκληματικό πραξικόπημα του 1974 στην Κύπρο, για παράδειγμα, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία αλλά καταληκτική κατάντια ενός ασυγκράτητου κατηφορίσματος του Μεταπολεμικού νεοελληνικού κράτους. Ο κατήφορος, βέβαια, είχε αρχίσει και επιταχύνθηκε μετα την δολοφονία του Καποδίστρια πριν δύο αιώνες. Μεταξύ άλλων, μισό αιώνα μετά το μεγάλο έγκλημα του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο το 1974 και όπως εξελίχθηκε η Τουρκική απειλή, μερικά εύλογα ερωτήματα που θα μπορούσαν να τεθούν είναι τα εξής: Υπάρχει γνώση, επίγνωση και συνειδητοποίηση των βαθύτατων προεκτάσεων της κυρίαρχης υποβόσκουσας αυτοκτονικής θέσης πως «το ένα δέκατο του Ελληνισμού κείται μακράν»; Μισό αιώνα μετά το πραξικόπημα και την παράνομη εισβολή γιατί δεν εξισορροπήθηκαν στρατιωτικά τα παράνομα τουρκικά στρατεύματα; Πως και πόσο λαμβάνεται υπόψη στην χάραξη εθνικής στρατηγικής το γεγονός ότι η Κύπρος της οποίας το 82% των νόμιμων κατοίκων είναι Έλληνες θεωρείται από πολλούς ως το σημαντικότερο γεωπολιτικό πεδίο του πλανήτη; Πως συνδέονται τα ζητήματα αυτά με την ολοένα οξύτερη τουρκική απειλή και την ανάγκη ύπαρξης μιας αξιόπιστης Ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής; [βλ. η «απέραντη Τουρκική απειλή». [Βλ. για παράδειγμα «Η απέραντη Τουρκική απειλή και ο ασυγκράτητος Ελληνικός κατευνασμός εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων και οξύτατης ηγεμονικής διαπάλης» https://wp.me/p3OqMa-2Yl και «Η απέραντη απειλή» της Τουρκίας και η Ελληνική Επικράτεια που προβλέπουν οι Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο» https://wp.me/p3OqMa-1wY.]. Εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων η μη κατανόηση των αλληλένδετων στρατηγικών και γεωπολιτικών κριτηρίων  και παραγόντων που αφορούν τον Τουρκικό αναθεωρητισμό και εάν με τις προτεινόμενες δήθεν «λύσεις» η Κύπρος ενταχθεί στα πεδία της Τουρκικής επικυριαρχίας, οι συνέπειες δεν μπορεί παρά να είναι βαθύτατων προεκτάσεων για το μέλλον του Ελληνισμού στο σύνολό του. 

Η χούντα του 1967 και η παράνομη Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Οι παθογένειες και τα φρικτά αποτελέσματα των παθογενειών είναι πολλά. Εδώ στεκόμαστε και τονίζουμε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της χούντας, το πραξικόπημα στην Κύπρο το 1974. Με αφορμή την «επέτειο» της αφετηρίας της επταετούς χούντας, το πραξικόπημα του 1974 και η τουρκική εισβολή στην Μεγαλόνησο απαιτείται να αποτελούν αφορμή υπόμνησης των κύριων και εξ αντικειμένου σημαντικών παθογενειών του σύγχρονου Ελληνικού κράτους.. Μεταξύ άλλων,

α) προηγήθηκε ο άχαρος και άσκοπος εμφύλιος μετά από τον οποίο εισήλθαμε σε μια φάση έντονων εμφύλιων διαιρέσεων,

β) το 1955 συντελέστηκε το «διπλωματικό έγκλημα» της, παρά τις πρόνοιες της Συνθήκης της Λοζάνης, αποδοχής από την Ελλάδα της Βρετανικής πρότασης για τριμερή με αποτέλεσμα την αθέμιτη εμπλοκή της Τουρκίας στο κυπριακό,

γ) ακολούθησε η αποδοχή της συμφωνίας της Ζυρίχης που σήμαινε επιτυχία του Βρετανικού διαίρει και βασίλευε και 

δ) ακολούθησαν οι ιδεολογικές και κομματικές διαιρέσεις της δεκαετίας του 1960 που διευκόλυναν την έλευση της χούντας.

Συνοψίζοντας, αναφέρεται ότι το Απρίλιο 1967 εκτελέστηκε πραξικόπημα που εγκαθίδρυσε ένα αδίστακτο δικτατορικό καθεστώς στην Ελλάδα, οι δράστε των οποίων, μεταξύ πολλών άλλων φρικτών γεγονότων, τον Ιούλιο 1974 εκτέλεσαν το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, γεγονός που επικαλέστηκε η Τουρκία για να εισβάλει και να καταλάβει παράνομα πάνω από το ένα τρίτο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δημιούργησε παράνομα τετελεσμένα τα οποία παρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1974,1975 και 1983 (που ρητά δήλωναν ότι είναι παράνομα και δεν θα αποτελέσουν βάση των

διαπραγματεύσεων), η Ελληνική πλευρά παράλειψε να εξισορροπήσει την Τουρκία και δέχθηκε να συνομιλεί στην βάση των παράνομων τετελεσμένων. Το αποτέλεσμα είναι πως οτιδήποτε συζητείται πλέον αναπόδραστα οδηγεί σε δήθεν «λύσεις» που καθιστούν την Τουρκία επικυρίαρχο επί ολοκλήρου της Μεγαλονήσου (βλ. παραπομπές σε σχετικές αναλύσεις στο τέλος). Αντίστοιχα και ανάλογα ή ίσως και πολύ χειρότερα από το 1922, το πραξικόπημα και η εισβολή του 1974 είχαν ως συνέπεια οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου —και παρά το μεγαλειώδες ΟΧΙ κατά του σχεδίου Αναν το 2004— να συνεχίζουν να βρίσκονται σε τροχιά εκπλήρωσης των Τουρκικών σκοπών για έλεγχο ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Για όσους δεν το γνωρίζουν αυτό το σκοπό δηλώνουν ξανά και ξανά οι Τούρκοι ηγέτες —για παράδειγμα ο Αχμέτ Νταβούτογλου πρώην πρωθυπουργός στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος»—, ενώ ο Ερντογάν πρόσφατα κατηγόρησε τον τότε πρωθυπουργό Ετσεβίτ ότι το 1974 παρέλειψε να καταλάβει όλη την Κύπρο. Είναι κυριολεκτικά τουλάχιστον «περίεργο» εάν κάποιος δεν κατανοεί ή εθελοτυφλεί για το γεγονός ότι εάν τελικά γίνουν αποδεκτά τα παράνομα! σχέδια κατάργησης της ΚΔ και δημιουργίας ενός μη βιώσιμου κρατιδίου που προτείνονται από τρίτους, οδηγούν σε πρώτη φάση σε ομηρία και στην συνέχεια σε εκδίωξη των Ελλήνων από την Μεγαλόνησο. [Βλ. «Κυπριακή Δημοκρατία: Διεθνής και Ευρωπαϊκή Νομιμότητα ως ακρογωνιαίος λίθος βιώσιμου κράτους, σταθερότητας και ειρηνικών σχέσεων». – «Republic of Cyprus: International and European Rule of Law as a cornerstone of peace, stability and a viable state: CONTENTS /  https://wp.me/p3OqMa-3u9 και «ΔΔΟ με πολιτική ισότητα» https://wp.me/p3OqMa-3bw.]

Ως προς αυτά στο τέλος σε παράρτημα, παρατίθενται παραπομπές σε αναρτημένα κείμενα για σημαντικές πτυχές του κυπριακού ζητήματος σε αναφορά με την Ελληνική εθνική στρατηγική και τους διεθνείς θεσμούς. Κατά τα άλλα, αυτές οι πτυχές λογικά έπρεπε να είναι γνωστές, για όποιον τουλάχιστον δεν εθελοτυφλεί και δεν εξυπηρετεί, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, τα τουρκικά στρατηγικά συμφέροντα. Μισό αιώνα μετά εάν λόγος υπάρχει για να αναλύουμε αυτά τα ζητήματα είναι για να φωτιστεί το γεγονός που ήδη υπαινιχθήκαμε, ότι δηλαδή τα γεγονότα του 1967 και του 1974 δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν το αποτέλεσμα μεταπολεμικών παθογενειών και το καίριο ερώτημα που τίθεται είναι: Έγιναν τα παθήματα μαθήματα και πως προσανατολιζόμαστε προς πολιτικά και στρατηγικά ορθολογιστικές κατευθύνσεις;

Δημοκρατία, Ελευθερία, Εθνική Ανεξαρτησία

Όπως το έθεσε εύστοχα ο σημαντικότερος σύγχρονος διεθνολόγος Kenneth Waltz, η ανάλυση των αιτιών των παθογενειών της διεθνούς πολιτικής είναι το αντίστοιχο των διαγνώσεων της ιατρικής. Λάθος διάγνωση οδηγεί σε λάθος θεραπεία και βλάβες ή θάνατο. Εξ ου και προϋπόθεση για την χάραξη μιας αξιόπιστης εθνικής στρατηγικής απαιτείται να υπερισχύσουν συντριπτικά θέσεις όπως, μεταξύ άλλων,

Α. Ποτέ δικτατορίες ποτέ εμφύλιο:

• «ποτέ ξανά χουντικές και φασιστικές νοοτροπίες» που καμιά σχέση δεν έχουν με τον Ελληνικό πολιτισμό και που καθιστούν το Ελληνικό κράτος έξωθεν εξαρτημένο,
• «ποτέ ξανά εμφύλιες διαιρέσεις στην βάση ανυπόστατων εσχατολογικών δογμάτων» που εκπληρώνουν στρατηγικούς σκοπούς στο πλαίσιο προσεγγίσεων διαίρει και βασίλευε ξένων δυνάμεων,
• «ποτέ μεταμφιεσμένες χουντικές νοοτροπίες οποιουδήποτε είδους ή απόχρωσης» που καταστέλλουν τον ρόλο των πολιτών ως εντολείς της πολιτικής εξουσίας,
• «ποτέ ξανά υποχείρια άλλων κρατών»,
• «πάντα εθνικές στρατηγικές με μοναδικό κριτήριο την εκπλήρωση των θεμιτών και νόμιμων εθνικών συμφερόντων»
• συμμετέχοντας σε διεθνείς θεσμούς και σε συμμαχίες άξονας των σχέσεων είναι το εθνικό συμφέρον στην βάση των οποίων γίνονται συναλλαγές για ισόρροπες και συμμετρικές σχέσεις και
• όταν υπάρχει εξωτερική αναθεωρητική απειλή κατά της Επικράτειας αναπτύσσεται αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική.

Για να σταθούμε ξανά στα αποτελέσματα του χουντικού πραξικοπήματος στην Μεγαλόνησο, στην Κυπριακή Δημοκρατία, το εγκληματικό χουντικό πραξικόπημα του 1974 και η παράνομη Τουρκική εισβολή δημιούργησε θανάσιμους κινδύνους για εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Όπως έχουμε ήδη υπαινιχθεί, το ζήτημα είναι ανοικτό και νέα φρικτά λάθη θα είναι βαθύτατων προεκτάσεων. Ως προς αυτό, υπογραμμίζεται ξανά καθότι μείζονος σημασίας, ότι έκτοτε όλα ανεξαιρέτως τα προτεινόμενα σχέδια «λύσης» που η Ελληνική πλευρά δέχεται να «διαπραγματεύεται» με το πιστόλι των παράνομων τετελεσμένων στον κρόταφο, όχι μόνο παραβιάζουν τις αποφάσεις του ΣΑ του 1974, του1975 και του 1983 και τον Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ (ιδιαίτερα το άρθρο 2 του Κεφ. Ι του Χάρτη), αλλά επιπλέον οδηγούν σε μια μεγάλη και ανεπίστροφη στρατηγική παγίδευση του Ελλαδικού κράτους και των Ελλήνων της Κύπρου. 

Γ. Εθνική στρατηγική και ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα

Η χάραξη και εκπλήρωση της εθνικής στρατηγικής σημαίνει κοινωνικοπολιτικά προσδιορισμένα και ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα συμπεριλαμβανομένων απαραβίαστων κόκκινων γραμμών που εκπληρώνουν την εφαρμογή των προνοιών των Συμβάσεων και του διεθνούς δικαίου για την εθνική Επικράτεια (για την τυπολογία και ιεραρχία των εθνικών συμφερόντων κάθε κράτους βλ. παρεμβαλόμενο πίνακα). Εν τέλει, για όλα τα βιώσιμα κράτη η εθνική ασφάλεια που αφορά την Επικράτειά τους όπως ορίζεται από τις Συνθήκες και η εν γένει εθνική ασφάλεια απαιτεί κόκκινες και απαραβίαστες γραμμές. Τι ισχύει για παράδειγμα προσάρτηση των κατεχομένων στην Κύπρο και τι ισχύει για το απόλυτο μονομερές δικαίωμα για Αιγιαλίτιδα ζώνη 12 μιλίων! Η Ελλάδα, υπενθυμίζεται, αποτελεί το μόνο κράτος στον πλανήτη που δεν άσκησε αυτό το δικαίωμα.

Μια εθνική στρατηγική απαιτεί, επίσης, συμμετοχές σε διεθνείς θεσμούς που δεν εντάσσονται στην λογική του «ανήκουμε» αλλά στην λογική συναλλαγών μεταξύ κυρίαρχων και ισότιμων κρατών που εκπληρώνουν τα εθνικά συμφέροντα όπως ορίζονται κοινωνικοπολιτικά από τα ίδια τα μέλη της κοινωνίας.

Ο διαχρονικός Ελληνικός πολιτισμός, υπογραμμίζεται, ενώ είναι αντίθετος με κάθε φασιστική και δεσποτική παραδοχή, σημαίνει δημοκρατία, πολιτική ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και πολίτες που με ουσιαστικό και απτό τρόπο είναι οι πολιτικοί εντολείς της εντολοδόχου εξουσίας. Προστίθεται εμφαντικά ότι κάθε εμφύλια διαίρεση ή διένεξη είναι θανατηφόρων προεκτάσεων και συνήθως υποκινείται από ξένα συμφέροντα. Απαιτείται να ισχύει το δόγμα: Ποτέ ξανά εμφύλιος!

Συμπερασματικά, υπό το πρίσμα των πιο πάνω, η χούντα του 1967 –που δεν εξέφραζε τις ένδοξες Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις των οποίων, επαναλαμβάνεται και τονίζεται, η συντριπτική πλειονότητα των αξιωματικών εμφορούνται από δημοκρατικές πεποιθήσεις, εξ ου και χιλιάδες φυλακίστηκαν– και το πραξικόπημα του 1974, ήταν παθογένειες της μεταπολεμικής / μετα-εμφυλιακής ιστορικής φάσης που απαιτείται να απαντηθεί εάν θεραπεύτηκαν. Εάν η απάντηση είναι ότι καταμαρτυρούμενα εν πολλοίς  δεν θεραπεύτηκαν, απαιτείται προβληματισμός για το δέον γενέσθαι με τρόπο που δεν διαιρεί την κοινωνία και το κράτος. Ερωτάται, για παράδειγμα:

Πρώτον, πόσο έχουμε απομακρυνθεί από ανυπόστατα και σε κάθε περίπτωση παρωχημένα εμφυλιακά ιδεολογικά δόγματα που μειώνουν την σημασία του κράτους και της εθνικής ανεξαρτησίας, που διαιρούν την κοινωνία και που προσφέρουν ευκαιρίες σε άλλα κράτη να βλάψουν το Ελληνικό κράτος και τα συμφέροντά του.

Δεύτερον, πόσο αντλήσαμε από την κλασική και Βυζαντινή δημοκρατική παράδοση που αναβίωσε με την Εθνεγερσία, τον Ρήγα και τα ψηφίσματα των Εθνοσυνελεύσεων της Εθνεγερσίας τα οποία ιεραρχούσαν στην υψηλότερη δυνατή βαθμίδα το έθνος, την δημοκρατία, την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία; Πόσο και πόσοι έχουν γνώση και επίγνωση ότι επί χιλιετίες εντός των πόλεων –ακόμη και εντός των κοινών επί τουρκοκρατίας–, αποτελούσε θέσφατο ότι οι πολίτες απαιτείται να είναι εντολείς και η εξουσία εντολοδόχος και ανακλητή;

Τρίτον, πόσο κατανοήσαμε και πως ερμηνεύσαμε τις παθογένειες που οδήγησαν στις διαιρέσεις της περιόδου 1945-1967 και ιδιαίτερα της δεκαετίας του 1960 με αποτέλεσμα την κατάληψη της εξουσίας από φασιστικής νοοτροπίας σπιθαμιαίους δικτατορίσκους καταμαρτυρούμενα πράκτορες ξένων που σκέφτονταν, μιλούσαν και ενεργούσαν κατά των εθνικών συμφερόντων; Την ίδια στιγμή όπως ξέρουμε, με λαθραία εάν όχι και διεστραμμένα συνθήματα, οι δικτάτορες αυτοί καπηλεύονταν τον εθνικό πολιτισμό και την φιλοπατρία.

Τέταρτο, πόσο κατανοήσαμε ότι εν μέσω του αρχικού μεταπολιτευτικού χάους τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974 δεν υπήρξε στοιχειώδης έστω αντιμετώπιση της κρίσης από τους διάδοχους κατόχους της κρατικής εξουσίας με αποτέλεσμα έκτοτε το ένα δέκατο του Ελληνισμού όχι μόνο να καταστεί -και συνεχίζει να είναι- στρατιωτικά όμηρος της Τουρκίας. Επιπλέον, όπως ήδη αναφέρθηκε να διολισθήσουμε σε απίστευτα ρηχές θέσεις για «λύσεις» που νομιμοποιούν τα τετελεσμένα τα οποία νομοτελειακά σημαίνουν στρατηγική παγίδευση τόσο του Ελλαδικού κράτους όσο και των Ελλήνων της Κύπρου. Στην Κυπριακή Δημοκρατία το 82% των νόμιμων κατοίκων είναι Έλληνες ενώ, τονίζεται και υπογραμμίζεται ξανά το γεγονός ότι, η Κύπρος αποτελεί το σημαντικότερο γεωπολιτικό σημείο του πλανήτη. Έλεγχός της και επικυριαρχία της Άγκυρα στο θνησιγενές κρατίδιο για το οποίο η Ελληνική πλευρά δέχεται να συζητά ως βάση «συμφωνίας» που επικυρώνει τα παράνομα τετελεσμένα, αναπόδραστα θα οδηγήσει σε πλήρη κατάληψη της Μεγαλονήσου και  θα εκτινάξει στρατηγικά την Τουρκία και τις αναθεωρητικές της αξιώσεις.

Ολοκληρώνοντας, όσον αφορά τις συμφορές που υπέστησαν οι νεοέλληνες Μεταπολεμικά και κυρίως τις δεκαετίες του 1960 και 1970, και όπως έχουμε υποστηρίξει εκτενέστερα σε πολλές παρεμβάσεις (βλ εδώ), εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων είναι αναγκαίο να υπάρξει ριζική αναθεώρηση των εθνικών προσανατολισμών. Κυρίως όσον αφορά την «απέραντη τουρκική απειλή» και τις προσεγγίσεις συμμετοχής στους διεθνείς θεσμούς και στις συμμαχίες στους οποίους η Ελλάδα είναι ενταγμένη ως ισότιμο και κυρίαρχο κράτος. Αυτό το γεγονός προσφέρει την δυνατότητα όπως και σε όλα τα άλλα κράτη-μέλη να διεξάγουν συναλλαγές με όρους εθνικών συμφερόντων και να επιδιώκουν ισόρροπες, συμμετρικές και ευνοϊκές για αυτά σχέσεις.

Κάτι τέτοιο απαιτεί να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε, επαναλαμβάνεται και τονίζεται, για τα λάθη και τα ελλείμματα της μεταπολεμικής περιόδου των οποίων η χούντα και το πραξικόπημα στην Κύπρο ήταν μοιραία συνέπεια. Να προβληματιστούμε για τον άχαρο και άσκοπο εμφύλιο πόλεμο και για τις ιδεολογικές διαιρέσεις που επηρέασαν και τις κομματικές διαιρέσεις, και για τους εν γένει βαθύτερους λόγους που έφεραν την χούντα του 1967 και το πραξικόπημα του 1974. Επίσης, για την διαιώνιση εμφύλιων νοοτροπιών και διαιρέσεων ακόμη και μετά το 1974 και για τον πιθηκισμό ξένων παρακμιακών παραδοχών που προκαλούν παράκαμψη του πάμπλουτου διαχρονικού Ελληνικού πολιτισμού οι σημαίες του οποίου γράφουν Δημοκρατία και η Ελευθερία.

Στην ανωτέρω φωτογραφία απεικονίζονται Κύπριοι μαθητές οι οποίοι διαδηλώνουν για αυτοδιάθεση-ένωση την δεκαετία του 1950. Ελληνόπαιδα γαλουχημένα και εμποτισμένα με Ελληνικές παραδώσεις πλην δεν γνώριζαν ότι μελλοντικά η μητέρα-Μητρόπολη με λόγια και πράξεις θα έκανε σαφές ότι για ουκ ολίγους κατέχοντες πολιτικά αξιώματα η Κύπρος «κείνται μακράν»

Διευκρινίζεται ότι γράφοντας τα πιο πάνω, θεωρείται ουτοπικό να ισχυριστεί κανείς ότι γίνονται θαύματα και ότι ένας νέος προσανατολισμός επιτυγχάνεται ακαριαία και εύκολα. Όμως, επτά δεκαετίες μετά το χουντικό πραξικόπημα και μισό αιώνα μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, εν μέσω μάλιστα καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων, πολέμων και ανακατατάξεων συνόρων, ισορροπιών και συμφερόντων, τα χρονικά περιθώρια εξαντλήθηκαν και είναι επείγον να αρχίσει μια σοβαρή συζήτηση σε όλα τα επίπεδα για τα αίτια των παθογενειών και τον πολιτικά και στρατηγικά ορθολογιστικό προσανατολισμό των Ελλήνων. Για τις προϋποθέσεις επίσης ενός νέου κοσμοθεωρητικού και στρατηγικού προσανατολισμού που σταδιακά αλλά σταθερά θα αναβαθμίζει τον ρόλο της κοινωνίας και θα αναιρεί τα αίτια που στον παρελθόν προκάλεσαν αβάστακτες εθνικές συμφορές.

Στεκόμαστε μόνο σε άμεσα και σοβαρά ζητήματα που αφορούν την εκπλήρωση των προνοιών των Συνθηκών που ορίζουν το διεθνές δίκαιο της θάλασσας (Αιγιαλίτιδα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ) και την αποτελεσματική προέκταση της εθνικής αποτρεπτικής στρατηγικής στην Κυπριακή Δημοκρατία για την οποία πέραν της Ελληνικής παρουσίας στην Μεγαλόνησο το Ελληνικό κράτος είναι εγγυήτρια δύναμη. Ως προς αυτά και πολλά άλλα σε κάθε βιώσιμο κράτος ισχύει η γνωστή θέση του κορυφαίου Αμερικανού διεθνολόγου Hans Morgenthau: «Βιώσιμο είναι το κράτος όταν διαθέτει επαρκή ισχύ (και στρατηγική) εκπλήρωσης των προνοιών του διεθνούς δικαίου για την Επικράτειά του». Αφορά τόσο την εκπλήρωση των προνοιών των Συνθηκών για τις προαναφερθείσες θαλάσσιες ζώνες όσο και την αναίρεση των τετελεσμένων εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για την Κύπρο έχουν τελείως λησμονηθεί οι Υψηλές Αρχές του Διεθνούς Δικαίου του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και οι αποφάσεις του ΣΑ που ρητά ζητούσαν να τερματιστεί κάθε παρανομία και να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κοντολογίς, οι προτάσεις στο τραπέζι είναι παράνομες επειδή αντιβαίνουν στον Χάρτη του ΟΗΕ και τις υψηλές αρχές του διεθνούς δικαίου και ο ΓΓ του ΟΗΕ ως εντολοδόχος των μελών όφειλε να σταθεί στην διεθνή νομιμότητα και η Ελλάδα να απαιτήσει κάτι τέτοιο. Αυτονόητα και με κάθε κριτήριο, είναι αδιανόητη η άμεση ή έμμεση αναγνώριση παλαιών ή νέων παράνομων τετελεσμένων στο Αιγαίο ή στην Κύπρο.

Σημείο 10 του Kenneth Waltz: «Το διεθνές σύστημα αυτορυθμίζεται» με όρους ισχύος, λαθών και αυτοκτονικών πράξεων όπως η αρπαγή της εξουσίας από δικτάτορες το 1967 και το πραξικόπημα στην Κύπρο το 1974

Συνοψίζουμε:Συνοψίζουμε:

Πρώτον, επειδή στρατηγική είναι βασικά η χρήση των μέσων για την εκπλήρωση των εθνικών συμφερόντων, απαιτούνται ρητές και σαφείς θέσεις για τα ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα που σε κάθε περίπτωση για την Ελλάδα είναι συμβατά με τις πρόνοιες των Συνθηκών και του διεθνούς δικαίου κάτι που νομιμοποιεί στρατηγικές προσεγγίσεις αδιαπραγμάτευτης εκπλήρωσής τους.

Δεύτερον, απαιτούνται άρτια κρατικά επιτελεία κρατικών λειτουργών απαλλαγμένων κομματικών στελεχών ή περιφερόμενων ιδιωτών ούτως ώστε να καθίσταται εφικτός ο σχεδιασμός και η χάραξη εναλλακτικών στρατηγικών σχεδίων και εναλλακτικών αποφάσεων από τις οποίες η εκάστοτε πολιτική ηγεσία μπορεί να επιλέγει την βέλτιστη ανάλογα και αντίστοιχα με τα δεδομένα κάθε στιγμής και κάθε συγκυρίας. [βλ. παρεμβαλλόμενο πίνακα για το Αμερικανικό κράτος πιο κάτω]

Τρίτον, απαιτείται στρατηγική κουλτούρα. Μεταξύ άλλων, κυριαρχία σοβαρών αναλύσεων και εκτιμήσεων για τον πραγματικό χαρακτήρα, την φυσιογνωμία και την εξέλιξη του διεθνούς συστήματος. Για τα αίτια πολέμου, επίσης, που κείνται μεταξύ του διεθνούς δικαίου και της σταθερότητας.

Τέταρτον, απαιτείται γνώση της διπλωματίας και της στρατηγικής των ηγεμονικών δυνάμεων και το πώς εξελίσσεται η ηγεμονική διαπάλη μετά τον πόλεμο της Ουκρανίας. Αυτό είναι ίσως το κρισιμότερο ζήτημα και η σωστή γνώση αναγκαία προϋπόθεση ύπαρξης εθνικής στρατηγικής. Πρωτίστως το γεγονός ότι τα ηγεμονικά κράτη δεν έχουν φίλους και εχθρούς και ότι οι αποφάσεις αφορούν 1) την ικανότητα των περιφερειακών κρατών να αποτρέπουν τις εναντίον τους απειλές, 2) την ικανότητά τους να έχουν αυτοδύναμη στρατηγική παρουσία και εποπτεία στην περιφέρεια που ανήκουν και 3) την ικανότητά τους να κάνουν, όπως ήδη αναφέρθηκε, συναλλαγές με σκοπό ισόρροπες και συμμετρικές σχέσεις. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει πως εάν αυτά δεν ισχύουν τα κράτη θεωρούνται αναλώσιμα και οδηγούνται στην κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων. Περισσότερα για τις ηγεμονικές στρατηγικές βλ. τον πίνακα της τυπολογίας των ηγεμονικών στρατηγικών που συνοψίζει τις προσεγγίσεις όλων των μεγάλων δυνάμεων:

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ – ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΤΟΝ ΕΝΙΑΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ, ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΕ

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Διεθνής και Ευρωπαϊκή Νομιμότητα ως ακρογωνιαίος λίθος βιώσιμου κράτους, σταθερότητας και ειρηνικών σχέσεων. – Republic of Cyprus: International and European Rule of Law as a cornerstone of peace, stability and a viable state: CONTENTS /  https://wp.me/p3OqMa-3u9

https://wp.me/p3OqMa-3u9 ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Διεθνής και Ευρωπαϊκή Νομιμότητα ως ακρογωνιαίος λίθος βιώσιμου κράτους, σταθερότητας και ειρηνικών σχέσεων. – Republic of Cyprus: International and European Rule of Law as a cornerstone of peace, stability and a viable state: CONTENTS / Περιεχόμενα: 1. Prerequisites for conflict resolution. 2. The Republic of Cyprus: Member of the UN and the European Union. The protocol of accession to the EU and the resolutions of the Security Council. 3. Prerequisites for productive negotiations and conflict resolution compatible to the Chapter of the UN. 4. International and European rule of law as a prerequisite for a viable Republic of Cyprus. 5. How could the EU membership prove decisive and the concept of national interest as a central criterion. 6. Two states trapped in inefficient and dysfunctional miniature state is not a Polity but a “prison” and a source of conflict and war 

Για τις νομικές, πολιτικές και στρατηγικές πτυχές του Κυπριακού έχουμε γράψει αναρίθμητα κείμενα. Βλ. Μερικές παραπομπές στο τέλος. Υπογραμμίζεται ότι στο παρόν αγγλικό κείμενο έγιναν λεπτορέστερες αναλύσεις για τον ρόλο του ΟΗΕ, τον ρόλο του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) σε αναφορά με την διεθνή τάξη, τις αποφάσεις του ΣΑ που αφορούν, ακριβώς, την παραβίαση της διεθνούς τάξης με παράνομα τετελεσμένα και την αυτονόητη επιτακτική ανάγκη αδιαπραγμάτευτων θέσεων που αφορούν την διεθνή και Ευρωπαϊκή νομιμότητα. Το δοκίμιο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στα Τετράδια Τεύχος 11 2024-5 Εταιρεία Διεθνών Σχέσεων και Διεθνούς Δικαίου. Διαβάζοντας μόνο τα παραθέματα στον Χάρτη του ΟΗΕ για τον ρόλο του ΣΑ ο καθείς αντιλαμβάνεται εύκολα ότι είναι αδιανόητο το κράτος-θύμα μιας παράνομης επίθεσης -και ταυτόχρονα πλήρες κράτος-μέλος της ΕΕ-, του οποίου καταλήφθηκε πέραν τού ενός τρίτου της Επικράτειάς του, συζητεί δήθεν «λύσεις» που θα το καταργήσουν και θα καταστήσουν την επιτιθέμενη Τουρκία κυρίαρχο. Ακολουθεί το Αγγλικό κείμενο και στο τέλος αρκετές αναρτημένες παρεμβάσεις.

«Κόκκινες διαπραγματευτικές γραμμές» επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος: Η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα». https://wp.me/p3OqMa-3AY

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Διεθνής και Ευρωπαϊκή Νομιμότητα ως ακρογωνιαίος λίθος βιώσιμου κράτους, σταθερότητας και ειρηνικών σχέσεων. – Republic of Cyprus: International and European Rule of Law as a cornerstone of peace, stability and a viable state: https://wp.me/p3OqMa-3u9

Πλαίσιο Αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Διεθνές Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων 4 LANGUAGES https://piotita.gr/2016/10/26/%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%af%cf%83%ce%b9%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%87%cf%8e%ce%bd-%ce%b3/

Ελληνική Εθνική Στρατηγική: Η τριπλή στρατηγική. Έννοια σκοποί προϋποθέσεις επιτυχούς εκπλήρωσης: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Κύπρου  https://piotita.gr/?p=2557

Τουρκία: Εγκλήματα πολέμου – Καταστατικός Χάρτης ΟΗΕ, Διεθνές Δίκαιο by Alfred de Zayas, Geneva, THE ANNAN PLAN AND THE IMPLANTATION OF TURKISH SETTLERS IN NORTHERN CYPRUS. https://piotita.gr/2016/10/19/by-alfred-de-zayas-geneva-the-annan-plan-and-the-implantation-of-turkish-settlers-in-northern-cyprus-%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84/ 

Αυτοκτονία του ενός δέκατου του Ελληνισμού στην Κύπρο με ΔΔΟ. https://wp.me/p3OqMa-2Qq[https://simerini.sigmalive.com/article/2023/8/6/autoktonia-tou-enos-dekatou-tou-ellenismou-sten-kupro-me-ddo/]

Η Ελληνική πλευρά αυτοπαγιδευμένη. Συμφορά μας, ικετεύει για … ΔΔΟ και … μόνο ολίγον Αιγαίο. https://wp.me/p3OqMa-1Un

Π. Ήφαιστος, Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό και αυτοκτονικές τάσεις. https://wp.me/p3OqMa-2Rp – https://www.huffingtonpost.gr/entry/ellenotoerkika–kepriako–kai–aetoktonikes–taseis_gr_64d07d23e4b0334ad276406e

Κυπριακή Δημοκρατία: Διαφύλαξη ή αυτοπαγίδευση; Γιατί κινδυνεύει να χαθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Πόσο κινδυνεύει η Κύπρος και η Ελλάδα. https://www.huffingtonpost.gr/entry/kepriake-demokratia-diafelaxe-e-aetopayideese_gr_5fe43a6dc5b6acb53456f25c

Κυπριακό: Η μεγάλη παγίδα https://piotita.gr/?p=8048

THE CYPRUS ISSUE: SLIDING ON A KNIFE-EDGE”, European Parliament, conference 31.1.2017 (it includes the report on «International and European law» in four languages) http://wp.me/p3OqMa-1kT

THE DEMOCRATIC CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF CYPRUS AS A CORNERSTONE OF RULE OF LAW AND REGIONAL STABILITY https://wp.me/p3OqMa-1Y7

Σταθερά και μεταβλητά κριτήρια του κυπριακού ζητήματος πριν και μετά το 1974 και τα αίτια του ελλείμματος εθνικής στρατηγικής Αλλαγή https://wp.me/p3OqMa-1gv (Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, συνέδριο)

«Διαπραγματευτικό κεκτημένο», η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα, το ΣΑ και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. https://piotita.gr/?p=36913

Η ριζική επανατοποθέτηση είναι μονόδρομος.  H κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας τίποτα δεν επιτυγχάνει, ενώ οδηγεί όλους σε παγίδα αστάθειας. https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-rizike-epanatopothetese-einai-monodromos_gr_60950e61e4b0ae3c687cdddd

In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη. “Ειρηνική” επίλυση των ελληνοτουρκικών “διαφορών” https://piotita.gr/?p=2730

Αλλαγή στρατηγικής για το Κυπριακό: Διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην βάση της διεθνούς και Ευρωπαϊκής νομιμότητας και το «Διαπραγματευτικό κεκτημένο» https://piotita.gr/?p=8066

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ / ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ. https://piotita.gr/?p=4101

Κυπριακή Δημοκρατία: Διαφύλαξη ή αυτοπαγίδευση; Γιατί κινδυνεύει να χαθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Πόσο κινδυνεύει η Κύπρος και η Ελλάδα. https://www.huffingtonpost.gr/entry/kepriake-demokratia-diafelaxe-e-aetopayideese_gr_5fe43a6dc5b6acb53456f25c

Διπλωματία και στρατηγική: Οι ειδοποιοί διαφορές είναι η ουσία. Περί «Πολιτικής ισότητας», το ΣΑ και ο Χάρτης του ΟΗΕ. https://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/1664801/diplomatia-kai-stratigki-oi-eidopoioi-diafores-einai-i-oysia?fbclid=IwAR1mGK7tYRM5XigthvvkuHlBUm_GH-dqrKcoM5JkxCdB41XSnv-9KLiA9iQ

Αλλαγή στρατηγικής για το Κυπριακό: Διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην βάση της διεθνούς και Ευρωπαϊκής νομιμότητας και το «Διαπραγματευτικό κεκτημένο» https://piotita.gr/?p=8066

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ / ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ. https://piotita.gr/?p=4101

Διπλωματία και στρατηγική: Οι ειδοποιοί διαφορές είναι η ουσία. Περί «Πολιτικής ισότητας», το ΣΑ και ο Χάρτης του ΟΗΕ. https://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/1664801/diplomatia-kai-stratigki-oi-eidopoioi-diafores-einai-i-oysia?fbclid=IwAR1mGK7tYRM5XigthvvkuHlBUm_GH-dqrKcoM5JkxCdB41XSnv-9KLiA9iQ

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos

www.ifestos.edu.gr  www.ifestosedu.gr  ifestosedu@gmail.com

Twitter https://twitter.com/ifestosedu

Linkedin https://www.linkedin.com/in/panayiotis-ifestos-0b9382131/

Instagram https://www.instagram.com/p.ifestos/

Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/

Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/

«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

«ΤΟ ΕΘΝΟΚΡΑΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός, μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός» https://piotita.gr/?p=41774

Φιλοπατρία, Δημοκρατία, Ελευθερία https://www.facebook.com/groups/philopatria/

Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos

Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB

Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/

ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/

Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/

Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/

Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/

Παναγιώτης Κονδύλης – https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/

Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/

Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/

Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/

Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/

Τίτλοι-σύνδεσμοι αναρτημένων δοκιμίων, άρθρων https://wp.me/p3OqMa-26x

Πίνακες διαλέξεων και σημειώσεις διαλέξεων – πίνακες συντομογραφικής απεικόνισης πτυχών του διεθνούς συστήματος  https://wp.me/p3OqMa-1GG

Κατηγορίες:Hans Morgenthau, πόλεμος, στρατηγική ανάλυση, στρατηγική θεωρία, χωρικά ύδατα, Ήφαιστος, Εθνική Στρατηγική, Εισβολή Κύπρος 1974, Ελευθερία, Ελλάδα, Ελληνικός πολιτισμός, Ελληνικότητα, Ελληνική Επανάσταση, Ενιαίος Αμυντικός Χώρος, Κρατικά επιτελεία, Κυπριακό, Κύπρος, Μεγάλες δυνάμεις, Πραξικόπημα 1974, Στρατηγική, διεθνές δίκαιο, διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα, διεθνής νομιμότητα, διεθνείς σχέσεις, διεθνείς θεσμοί, εθνεγερσία, εθνικό συμφέρον, εθνική ανεξαρτησία, κυπριακό ζήτημα, John Mearsheimer, Kenneth Waltz

Ετικέτες: πραξικόπημα 1974, στρατηγική, Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία, Χούντα, διεθνής πολιτική, εθνική στρατηγική